Fjalori

Rezultate në përkufizime për “cara”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

CARAN

CARÁ/N,~NI m. sh. ~NJ, ~NJTË 1. Secili nga të dy gurët e vendosuranëvatrës; gur vatre, buzm. Carani i vatrës. Mbështet mbi caran. Vë mbi caran. Rri pranë caranit. Carani e ka vendinvatër.
2. Vendi pranë vatrës, qoshe. Zuri caranin. Carani i ftohtë i vatrës. Shtëpi quhej çdo ngrehinë e gjithfarshme, mjaft që të kishte caranin e vatrës e të nxirrte tym. Disa herë iu vërtit caranit të dëmtuarvatrës.
3. Gur varri. Rri si caran. I ka rënë carani i varrit. I hoqi drizatishin mbi varrin e tij, e preku caranin.
4. Gur kufiri. Vë (heq) caranjtë.
5. Gur i madh. Gjuan me caran. Zuri vend majë një carani. Ngriti një caranrëndë. Vështronte nga një kep carani.
6. si mb. I fortë si gur, gur. Ishte buka caran.
Caran vatre njeri fill i vetëm, i shkretë a i braktisur. Ia di *trari e carani (dikujt). Është jashtë caranit (të vatrës) (dikush) është jashtë muhabetit a çështjes për të cilën flitet, nuk ka hyrëbisedë, flet pa lidhje. I luajti caranin e vatrës (dikujt) e fyeu rëndë, e preku ku s’e duronte dot; i shkelikallo. Iu shkimtë carani! mallk. shih iu shoftë pragu! mallk. Iu shkulën caranjtë e vatrës (dikujt) shih iu shua vatra (dikujt).

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.