Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
TÓRB/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT vjet. Trastë. Torbë e madhe (e vogël). Torbë pëlhure (doku, lëkure). Mbushi (zbrazi) torbën. Torba e tagjisë (së kalit). Njeriun e plak halli, kalin e plak torba. (fj. u.). Kur kam torbën, s’kam miellin; kur kam miellin, më merr Zoti torbën. (fj. u.). Kur më jep Zoti miellin, më fsheh shejtani torbën. (fj. u.). Më mirë një në dorë se dhjetë në torbë. (fj. u.) më mirë një vezë sot se një pulë mot. E di gjalmi se ç’ka torba. (fj. u.) e di luga se ç’ka vegshi (vorba, poçja); e di Gjoni, çka në trastë. Më mirë torbën e të mbledhësh, se të zgjatësh dorën të vjedhësh. (fj. u.) duhet të punosh, jo të vjedhësh. Të përpjetën e Isgarit, më vari torbën gomarit. (fj. u.) më ngarkuan një punë të vështirë, të cilën duhej ta bënte dikush tjetër dhe pikërisht atëherë kur nuk e prisja. Në luftë kërkohet koka, jo torba. (fj. u.).
✱Sin.: trastë, strajcë, cakë, calik, cakule, krahosh, krahnorëse, qese, çantë.
♦ Ia derdhën torbën e vorbën (dikujt) ia prishën të gjitha, s’i lanë asgjë pa prishur; e lanë me gisht në gojë (dikë). *Fjalë të mira e gurë në torbë (në trastë). Fshiji *buzët me torbën e gomarit bised. iron. E futi në torbë (dikë) keq. e bëri për vete plotësisht dikë, duke ia hedhur; e mashtroi dhe e nënshtroi; e shtiu në grackë; e shtiu (e futi, e vuri, e hodhi) në dorë. Nuk më hyn në torbë (në *trastë) (diçka). S’ka gjë në torbë (në trastë) (dikush) nuk i vete puna mbarë dhe nuk do të marrë atë që pret, nuk do të fitojë gjë, nuk do të arrijë gjë; s’ka gjë në thes; s’ka gjë në të; s’ka gjë në vijë. E ka në torbë (dikë) shih e ka në thes (dikë). Me *kokë (me krye) në torbë (në thes, në trastë). Nuk e lidh *bukën në torbë (dikush). Mori torbën (*trastën) (dikush). Merr nga torba e hedh në thes (dikush). 1. Merr nga ai që ka pak e ia jep atij që ka më shumë; merr nga i varfri e ia jep të pasurit 2. Harxhon shumë edhe kur është ngushtë me paratë; harxhon më shumë sesa fiton; harxhon para pa e ditur se ku venë. (Mbeti) si torba (si trasta) në degë. 1. (dikush). Mbeti pezull, nuk di ç’të bëjë; nuk merret askush me të. 2. (diçka). Mbeti varur, pa u zgjidhur dhe nuk dihet si do të vejë. (Iu qep) me *bukë në torbë (në trastë) (dikujt). Me *trastë e me torbë. As në *thes e as në torbë. Nuk ia var torbën (trastën) (dikujt) mospërf. nuk e përfill aspak, nuk e pyes për asgjë dhe nuk i bindem; nuk e vlerësoj fare, nuk i jap fare rëndësi; nuk ia var këmborën; nuk ia var hejbetë; nuk ia hedh sytë; nuk i fryj në sy; nuk e kam për pesë (dikë). E vuri kokën në torbë (në trastë) (dikush) rrezikoi jetën e vet, iu fut një rreziku të madh, ndërmori një veprim që mund t’i kushtojë jetën.
TRÁST/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Qese e madhe, prej pëlhure të trashë, prej doku, prej leshi etj., që ka një gjalmë a rrip për t’u varur në sup dhe që shërben për të marrë bukë, sende ushqimore, vegla pune etj.; një si thes i vogël me dy gjalma a dorëza; torbë. Trastë e madhe (e vogël), Trastë doku (bezeje, leshi, liri). Trastë shpine. Trastë gjahu. Trasta e bariut. Trasta e kalit (e tagjisë). Trasta e miellit. Me trastë në sup (krahëve). Lidhi trastën. E futi në trastë. Vari trastën në një degë. I ka bërë xhepat si trastë.
✱Sin.: çantë, torbë, krahosh, krahnorëse, strajcë, calik, cakë, cakule.
♦ E di Gjoni çfarë ka trasta i di secili hallet e veta, është çështje e tij; e di Gjoni çfarë ka thesi; e di ku i pikon çatia. *Fjalë të mira e gurë në trastë (në torbë). Me *gurë në trastë. Nuk më hyn në trastë (në torbë) (diçka) shih nuk më hyn në qese (diçka). S’ka gjë në trastë (në *torbë) (dikush). Me *kokë (me krye) në trastë (në torbë, në thes). Mori trastën (torbën) (dikush) doli për të lypur, shkoi nëpër dyert e botës për të kërkuar, u bë lypës. (Mbeti) si trasta (si *torba) në degë (dikush a diçka). (Iu qep) me *bukë në trastë (në torbë) (dikujt). Ruan me trastë e prish me thes (dikush) kursen aty ku nuk duhet, nuk di ku të kursejë; harxhon më shumë se sa kursen; (është) i lirë në miell e i shtrenjtë në krunde. Me trastë e me torbë me bollëk, shumë; sa të duash, pa asnjë kufizim; me të dyja duart. Nuk ia var trastën (*torbën) (dikujt) mospërf. E vuri kokën në trastë (në *torbë) (dikush).E zgjidhi trastën (dikush) shih e zgjidhi qesen (dikush).
ZHÁK/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT 1. Pëlhurë e trashë liri a kërpi, që shtrohet si qilim, rrogoz. E mbuloi me zhakë. E mbushi zhakën plot. Kishte veshur një zhakë.
2. Thes, petk etj., që bëhet me këtë pëlhurë ku hidhet zahireja e dimrit (petët, roshnicat, etj.) Mbusha një zhakë me petë për dimër. I kishte zhakat plot me zahire.
3. Leckë e trashë për të larë dyshemenë, për të kapur diçka të nxehtë a për të fshirë këpucët përpara pragut të derës etj.,; rrobë e vjetër. Zhakë çerepi. E lau dyshemenë (i fshiu këpucët) me zhakë.
4. Shtupë liri, greth.
✱Sin.: rrogoz, qilim, petk, thes, trastë, cakull, cakë, cakule, shtupë, sukull, leckë.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë