Fjalori

Rezultate në përkufizime për “bythkë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BYTHKË

BÝTHK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT krahin. 1. Pjesa më e trashëdel nga liri ose kërpi kur e krehim; shtupë. Bythkë liri (kërpi). Fije bythke.
2. Cung druri, bythak.
3. bot. Filiz nga pjesa e poshtme e trungut; bitonjë.
Sin.: shtupë, greth, kërcu, kërçep, trung, cubak, cumër, fidan, bitme, fundak, bythanë.

MËNJOLLË

MËNJÓLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Filiz i hollë, që mbin nga fara e mbjellë ose që delrrëzëtrungut të një druri, bitme. Mënjollë ulliri (fiku, ahu). Një mënjollë selvie. Rriten mënjollat.
2. Degë e hollë; thupër. Këput (thyej) një mënjollë. E hollë si mënjollë. Mbi tokë, degët ndahendegë dhe mënjolla më të vogla.
3. fig. Fëmijë a i ri që është shpresa e së ardhmes. Mënjolla e shtëpisë.
Sin.: fidan, bitme, bitonjë, fundak, rrënjomë, bythanë, bythkë, rroboç, thupër.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.