Fjalori

Rezultate në përkufizime për “but”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BUT

BUT,~II m. sh. ~E, ~ET Vozë e madhe druri për verë, djathë, turshi etj. Butet e verës (e vajit). Dy bute djathë. Dy bute me verë, dy bute raki, / Na shitet Polena me gjithë shtëpi! (folk.).
Sin.: vozë, fuçi, varelë.
Prish bute (*bucela) e bën kënaçe (dikush).

BUT

BÚT,~III m. sh. ~E, ~ET 1. anat. Pjesa e butëçaçkëkokës te fëmijët e porsalindur; faqja e sipërme e kokës, çaçka, maja e kokës. Buti i kokës. I ra në butkresë.
2. Tul nga kofsha e bagëtisëtherur. But derri (viçi).
3. euf. Prapanicë; mollaqe.
Sin.: çaçkë, çafkë, puç, ujth, lekë, baçarangë, toç, taban, tepelek, tullë, tepe, mollaqe.

BUTARAQ

BUTARÁQ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT arb. But vere; fuçi druri për verë. Butaraq me verë.

BUTOHEM

BUT/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv., vet. v. III Mbufatet, bymehet nga uji e nuk rrjedh më (për enët e drurit kur i vëmë në ujë ose kur i mbushim me ujë). Butohet voza (vedra).
2. edhe fig., arb., vetv. Bëhem i butë, zbutem.
3. pës. e BUTÓJ.
Sin.: bymehet, mbufatet, zbutem.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.