Fjalori

Rezultate në përkufizime për “bushtër”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ARRÇ

ARRÇ,~IIII m. sh. ~A, ~AT zool. (lat. Gryllus gryllotalpa, Gryllotalpa gryllotalpa) Kafshë gjitare mishngrënëse, me trupvogël e me turizgjatur, me qimegjata, të ashpra, të murrmebark e më të çelurakurriz, që e bën strofkën thellëdhe; dosëza e dheut, doska e dheut.
Sin.: dosëz, dosëbalë, bushtër, bushtërz, bexhek, vjedull.

BALE

BÁL/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Bushtër, buçe; femra e zagarit.
2. Lopë me pullabardhatrup; dele e bardhë.

BRIMADH

BRIMÁDH,~E mb. 1. Që i ka brirëtmëdhenj. Ka brimadh. Lopë (dhi) brimadhe.
2. vet. f., fig., përçm. bën turpe, e përdalë, bishtdredhur; që nuk i qëndron besnike burrit (për gruan); lavire, bushtër.
3. vet. m., fig. Brinar. Kullurjotë brimëdhenjtë. (folk.).
4. si em. m. e f. Sipas kuptimevembiemrit.
Sin.: banerë, bushtër, kuçkë, lavire, lushë, dosë, dosare, thineshë, gore, zuskë, kurvë, putanë.

BULINË

BULÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Bushtër me qimenbardhë dhe me trupinhollë e të gjatë.

BUSHTËR
BUSHTËR

BUSHT/ËR,~RAI f. sh. ~RA, ~RAT 1. Femra e qenit, buçe, shakë. Bushtër tinëzare. Leh si bushtër. Kjo bushtër duket e frikshme. Ia hoqi zinxhirin bushtrës. Bushtranxiton shumë, pjell këlyshëverbër. (fj. u.). Bushtra vetëm këlyshët e saj lëpin. (fj. u.).
2. fig., shar., bised. Grua që s’mban qëndrimmirë moral, grua e ligë, e përdalë, bishttundur, bishtdredhur; grua llafazane e ngatërrestare. Bushtër e vjetër (bishtdredhur). Bushtër e keqe dhe e pabesë. Ishte një bushtër që s’e kishte shoqenfshat! - Cila bushtërpolli ty, Zarik? Po të jesh bushtër, qentë do të mbledhësh. (fj. u.).
3. mit. Qenie e përfytyruar si kuçedër, që sipas besimeve popullore villte zjarr e rrufe.
4. (lat. Gryllus gryllotalpa) zool. Dosëz. Bushtra ha rrënjët e domates.
Sin.: buçe, bushtërz, shakë, kuçkë, meçkë, lushë, lutë, gore, dragua, flokështrigë, përbindësh, dosë, arrç, baldosë, dosëz.
*Bishti i bushtrës përb. vulg.

BUSHTËR

BÚSHT/ËR,~RAIII f. sh. ~RA, ~RAT mek. Vegël për të shtrënguar diçka; mengene. E vuribushtër për ta shtrënguar.
Sin.: mengene, tajë, morsë.

BUSHTËROHEM

BUSHTËR/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. fig., vetv. Egërsohem, tërbohem; dëshpërohem.
2. vetv. Bastardohem, zvetënohem.
3. pës. e BUSHTËRÓJ.

BUSHTËROJ

BUSHTËR/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR fig., kal. 1. Egërsoj dikë, tërboj; dëshpëroj. E bushtëroi keq me fjalë.
2. Bastardoj dikë, zvetënoj. Nuk kishte si të mos e bushtëronte, vetë e kishte fajin.

BUZINË

BUZÍN/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT Bushtër me një shenjëbuzë.

BUÇE

BÚÇ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Bushtër. Buçe e zezë. Ia hoqi zinxhirin buçes. Buçes, po s’e luajti bishtin, s’i ngjiten qentë prapa. (fj. u.).
2. Femra e ujkut; ujkonjë.
3. fig., keq. Organ i të folurit te njeriu, i vështruar si shprehës i mendimeve e i ndjenjave; gojë. - Mbylle buçen! - Mos e hap kaq shumë buçen!
4. shar. Grua e pandershme, femër e përdalë. Është një buçe që s’ia gjen shoqen.
5. Pjella femër e lopës, viçe, mështjerrë (mëshqerrë). Buçe motake. Mish buçeje. E lëshon buçen të kullosë.
Sin.: bushtër, shakë, kuçkë, meçkë, lushë, lutë, gore, ujkonjë, gjuhë, sqep, tytë, zdërre.

DOSË

DÓS/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. Femra e derrit. Dosë e majme. Dosë race. Polli dosa.
2. fig., mospërf. Grua me trupshëndoshë dhe zakonishttrashë.
3. fig., keq. Grua shumë kokëfortë.
4. fig., shar. Grua a vajzë e pandershme, bushtër.
Sa të hajë *derri dhe dosa. Hiq dosën dhe vër derrin tall. e njëjta gjë, e njëjta punë, po njëlloj, pa asnjë ndryshim; hiq e vër atë vetë; si lehu, si bëri ham bised.; jo bathë, po fasule. Hyn *derri e dosa (diku) keq. *Tym dose.

GORE

GÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Bushtër. Si qeni pas gores.

GUBAÇ

GUBÁÇ,~E [GUBÁN,~E] mb. 1. Zgjebarak. Bushtër gubaçe.
2. Qeros.
3. I ndyrë, i fëlliqur. Ai është gubaç.
Sin.: zgjebarak, qeros, i ndyrë, i fëlliqur.

HALLAJKË

HALLÁJK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Ajomerret me pastrimin dhe ruajtjen e higjenesë së një vendi, mjedisicaktuar kundrejt një pagese, shërbëtore, skllave.
2. keq. Ajo që nuk gjykon e vepron thellë e drejt; që vepron pa mendkokë, që nuk i mendon mirë ato që thotë e që vepron; mendjelehta, e përcipta, e cekëta.
3. keq. Femër e përdalë, lavire, kurvë.
Sin.: shërbëtore, pastruese, hyzmeqare, skllave, mendjelehtë, e përciptë, e cekët, fyçkë, fyryfyçkkë, mendjefyçkë, mendjepulë, lavire, e përdalë, kurvë, kuçkë, bushtër.

JAFTE

JÁFT/E,~JA f. sh. ~E, ~ET krahin. Bushtër me qimekuqërremta.

KUÇKË

KÚÇK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Këlysh qeni i seksit femër; bushtër.
2. fig., bised., keq., shar. Grua e përdalë, prostitutë, kurvë.
Sin.: bushtër, prostitutë, kurvë.

LANGORE

LANGÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Femra e langoit. Këlyshët e langores.
2. fig. Grua e shkathët dhe punëtore.
Sin.: bushtër, kudër, punëtore.

LUSHË

LÚSH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT krahin. 1. Femra e qenit, bushtër, kudër.
2. fig., shar. Grua e papërmbajtur, ajobën si e tërbuar.
Sin.: bushtër, e papërmbajtur, e tërbuar, shtrigë, lutë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.