Fjalori

Rezultate në përkufizime për “burracak”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BURRACAK

BURRACÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT keq. Ai që nuk ka guxim, që ka shumë frikë, frikacak, si fishek i lagur; kund. trim. Sjellje (qëndrim) prej burracaku. Fjalë burracaku. Nuk duhet t’i shembëllejnë këtij burracaku. - Mos u zër besë burracakëve! U kthye nga burrëburracak.

BURRACAKËRI

BURRACAKËRÍ,~A f., keq. qenët burracak, vetia e burracakut; sjellje a qëndrim prej burracaku; paburrëri; kund. trimëri. - Kjo e ka emrin burracakëri! Akt (sjellje) burracakërie. Ma bëri me burracakëri. Ngecilakun e burracakërisë. E ka mundur burracakërinë.

BURRALEC

BURRALÉC,~I m. sh. ~Ë, ~ËT mospërf. Burrec; burracak. Burralec pa burrni. Nuk e pranonte martesën me një burralectillë. Nuk bëhet kuvend me burralecë. (fj. u.).

BURREC

BURRÉC mb., mospërf. 1. Burracak, frikacak; burrë i keq, ligaç. - A je trim a je burrec e tutesh? (folk.).

BURREC

BURRÉC,~I m. sh. ~Ë, ~ËT mospërf. 1. Njeri frikacak, që s’ka guxim, burracak. Burreci, mburraveci. (fj. u.).
2. Burrac1.
3. fig., keq. Burrë i pavlerë, burrë i keq e pa karakter, ligaç. - Ah, çfarë burreci! I doli boja burrecit.
Sin.: burracak, burrac, frikacak, frikakeq, frikaman, frikës, lepur, shpirtkeq, shpirtlig, shpirtkazmë, shpirtkrimbur, barkkeq, sprijë, ladut.

DRUZAK

DRUZÁK,~E mb. 1. I hollë e i drejtë. Thupër druzake.
2. fig. Që nuk e mban fjalën a premtimin, burracak, që s’ka qëndrim prej burri. Burrë druzak.

FEÇKËDERR

FEÇKËDÉRR,~I m. sh. ~A, ~AT Ai që e ka turirinzgjatur si të derrit, i shëmtuarfytyrë; turiderr. Feçkëderri, u tregua burracak!

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.