Fjalori

Rezultate në përkufizime për “burgoj”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BURGIM

BURGÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur burgoj dikë a kur burgohem; burgosje.
2. drejt. Heqje e lirisë si dënim që i jepet dikujt nga gjyqi për fajet që ka kryer, burg. Burgim i përjetshëm. I dënuar me burgim. Një vit burgim.

PRANGOJ

PRANG/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. I vë prangat, e lidh me pranga, arrestoj.
2. fig. Mbajlidhur a të mbërthyer, tërheq shumë. E kishte pranguar poezia e M. Camajt (e T. Eliotit).
3. fig. Nuk e lë të ndryshojë a të ecë para. E kishte pranguar mendësia patriarkale.
Sin.: prangos, ndaloj, arrestoj, burgoj, burgos.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.