Fjalori

Rezultate në përkufizime për “buluron”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BULURIN

BULURÍ/N vep., ~U, ~RË jokal., vet. v. III Buluron1.

BULURIT

BULURÍT vep., ~I, ~UR jokal., vet. v. III Buluron1.

BUÇAS

BUÇ/ÁS vep., ~ÍTA, ~ÍTUR jokal. 1. Thërras fort, bërtas me madhe. Buçet nga zemërimi. Buçiste nga dhembjet. Flasin e buçasin.
2. vet. v. III Lëshon një zhurmë a krismëfortë e të menjëhershme diçka; ushton me një tingulllartë e të fuqishëm; gjëmon. Buçet pushka (topi, bomba, granata). Buçasin minat. Buçet traktori (makina). Buçet kambana. Buçet radioja. Buçasin sirenat. Buçet kënga. Buçet gërneta. Buçet deti (uji, rrëkeja). Buçet era. Atë ditë prilli, / Seç buçiste kënga, / Tundej manastiri. (folk.).
3. edhe fig. Jehon nga zërat e fuqishëm, ushton nga zhurma e madhe, kumbon. Buçet mali. Buçet shtëpia. Rrugët buçisnin nga njerëzit. Salla buçiti nga duartrokitjet. Sheshi buçiste e vlonte. Më buçasin veshët ushtojnë veshët.
4. fig., vet. v. III Dëgjohet gjithandej, përhapet me jehonëfuqishme, ushton. Kudo buçiste lajmi i fitores.
5. fig., vet. v. III Pëlcet, shpërthen me vrull e menjëherë; ështëkulmin e vet, zien. Buçet lufta. Buçet hareja (gëzimi). Buçet fuqishëm.
6. vet. v. III Del nga shtrati, vërshon; fryhet, gufon, derdhet jashtë; del, buron me vrull. Buçet lumi (përroi). Buçet mushti i rrushit. Buçet qumështizjarr.
Sin.: ushton, oshtin, gjëmon, kërcet, rrapëllin, buluron, hungëron, jehon, rrapton, gumëzhin, mizëron, lëvrin, gëlon, vlon, luzmon, kumbon, uturin, zhurmon, zien, bubullon, vrungullon, shungullon, shpërthen, del, vërshon, fryhet, gufon, brufullon, pëlcet, shfryn, derdhet.
I buçet *gjaku (dikujt). buçet *koka.

BËRLYKET

BËRLÝK/ET jovepr, ~(u), ~UR vetv., vet. v. III Zhgërryhet përtokë e pëllet, bulurin (për bagëtinë e trashë). Bërlyket kau (lopa). Gjedhet bërlyken.
Sin.: pëllet, bulurin, buluron, byrytet, bytërin, buit, bulurit.

PËLLAS

PËLL/ÁS vep., ~ÍTA, ~ÍTUR jokal. 1. vet. v. III. Bërtet (për lopën, kaun ose gomarin). Pëlliti mëshqerra. Po pëllasin gomarët.
2. fig., bised., tall., keq. Flas me zë të lartë, bërtas, flas kot e shumë sa i mërzittjerët. Ule zërin, pse pëllet ashtu.
Sin.: pall, muet, muçit, mukon, garrit, buluron, bulurin, bulurit, ulërin, bërtas, çirret, bërlyk, bytërin.

ULËRIJ

ULËRÍ/J vep., ~TA, ~TUR jokal. 1. vet. v. III. Nxjerr një britmëzgjatur, therëse e vajtuese, angullin fort (për ujkun, qenin e për disa kafshëtjera). Ulërin ujku (qeni). Ulërin fort.

2. Nxjerr një britmëzgjatur, lëshoj një klithmëfortë kur më ndodh një fatkeqësi ose kur kam një dhembje shumëmadhe; qaj me zë të lartë. Ulëriu fort. Ulërin nga dhembja. Qante e ulërinte.

3. Bërtas me të madhe, flas me zë të fortë e të çjerrë; flas ose shkruaj shumë për diçka, bëj zhurmëmadhe; çirrem.

4. vet. v. III. Nxjerr një zhurmëfortë e të zgjaturngjashme me ulërimën e ujkut (për disa sende a dukuri). Ulërinte lokomotiva (sirena). Ulërin era (tufani).

Sin.: angullin, angullit, kuit, cingëron, vrambullit, buluron, bulurin, bulurit, pëllet, bërtas, klith, bubutij, gjëmoj, çakallosem, çirrem, gërvallem, thërras, pëllas.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.