Fjalori

Rezultate në përkufizime për “buklidhë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BUKLIDHË

BUKLÍDH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Kunji i shtizësparmendës, otresh. Buklidhë druri (hekuri).
Sin.: otresh, kunj, qajkë, sorrëz.

REJË

RÉJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Thupër ose degë e njomë, që përdridhetbashku me të tjerat për të lidhur diçka, guzhmë; filiz ose degë e njomë. Rejat e parmendës. Këput (pres) reja. Lidh me rejë. Qëlloi me rejë.
2. Kunj druri i përkulur, që shërben për të lidhur shtizën e parmendës me zgjedhën; dru i përkulur a me gëthapë, që ngulet në një tra për ta tërhequr zvarrë. Tërheq me rejë.
Sin.: guzhmë, thupër, buklidhë, qeçkë.

RROGËZ

RRÓGËZ,~A f. sh. ~A, ~AT Kunjvihet për të bashkuar dorëzën e parmendës me shtizën. Rrogëza druri. Prodhonte rrogëzaveçanta.
Sin.: buklidhë, sqapth.

SORRËZ

SÓRRËZ,~A f. sh. ~A, ~AT Kunj i vogël prej drurimban rrathët prej hekurikryeshtizësparmendës a të qerres për t'u lidhur me zgjedhën. Dëmtimi i sorrëzës bërikarroca të ndalej.
Sin.: buklidhë, kunj, citë, rreze, spicë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.