Fjalori

Rezultate në përkufizime për “bujtje”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BUJTJE

BÚJTJ/E,~A f. 1. Kalim i natës në një bujtinë. Vend për bujtje.

2. Ndejë për ca ditë diku si mysafir te dikush; banim, fjetje e përkohshme. E ndryshonim bujtjen gati çdo natë.

Sin.: fjetje, banim, përbujtje.

BUJTUR

BUJTUR,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) 1. Bujtje.
2. Vend ku mbahen kafshët. Kafshët e samarit i futën në një të bujtur.

PËRBUJTJE

PËRBÚJTJ/E,~A f. Veprimi kur përbuj ose kur përbujtem. Përbujtja e miqve (e shtegtarëve).
Sin.: bujtje, përgjim, natim, ruajtje, gdhirje.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.