Fjalori

Rezultate në përkufizime për “budist”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BONZ

BONZ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. fet. Prift ose murg budist në disa vende të Azisë Lindore. Bonz i moshuar. Kërkuan bekimin e një bonzi. Një grup bonzësh.
2. libr., keq. Njeri me përgjegjësi që vepron në kokë të vet; udhëheqës shteti etj., që drejton vetëm me urdhra.

BUDIST

BUDÍST,~E mb. fet. Që ka të bëjë me budizmin ose me budistët, që mbështetet në mësimet e budizmit; që i përket budizmit; që ndjek a që përkrah budizmin. Komuniteti budist. Kleri budist. Prift budist. Murgjit budistë. Tempuj (manastire) budistë. Kalendari budist. Arti budist.

BUDIST

BUDÍST,~I m. sh. ~Ë, ~ËT fet. Pasues i budizmit, besimtar budist. Budistë të shquar. Budistë të traditës Theravada. Numri i budistëve në botë. Në manastir jetonin dhjetra budistë.

LAMA

LÁMA m., pandr., fet. Klerik budist, titull që i jepet vetëm kryetarit të klerit budist; murg ose prift budist. Dalai Lama gëzon autoritet të fuqishëm në qarqet intelektuale të botës.

MURG

MUR/G,~GUI m. sh. ~GJ, ~GJIT dhe ~GË, ~GËT 1. fet. Anëtar i një urdhri fetar, që rri në një manastir e bën një jetë prej asketi. Murg katolik (budist). Urdhër murgjish. Jetonte si murg. Murgj që i luteshin perëndisë së tyre. Librat kopjoheshin nga murgjit.
2. fig. Njeri i vetmuar që bën një jetë të mbyllur; njeri i shkëputur nga jeta e gjallë. Murgu i natës (mit.) plak shpirtkeq që besohej se jetonte duke bredhur natën për të dënuar njerëzit, për të bërë dëme etj.
3. fig., bised. (zakon. përpara emrit) I mjerë, i shkretë, i zi. Murgu baba! Murgu lak! Murgu ai! E pësoi murgu djalë!

NIRVANË

NIRVÁN/Ë,~A f. Ndriçim i shpirtit, gjendje e qetësisë së plotë (në besimin budist).

TEMPULL

TÉMPU/LL,~LLI m. sh. ~J, ~JT 1. fet. Ndërtesë publike që i kushtohet kultit të një hyjnie; faltore, vend i shenjtë për besimtarët. Tempull ilir (budist, egjiptian, grek, indian, romak). Tempujt romakë. Tempulli i Dodonës. Tempuj të nëndheshëm. Tempull antik. Tempull pagan. Tempull i diellit. Tempull bektashian teqe. Tempull i krishterë kishë, manastir. Tempull mysliman xhami.
2. fig. Vend që i ngjall dikujt nderim të thellë; diçka që nderohet a çmohet shumë, diçka që mbahet si e shenjtë e si e paprekshme; Tempull i dijes. Tempulli i lirisë (i demokracisë, i fitores).
✱Sin.: faltore, hijerore.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë