Fjalori

Rezultate në përkufizime për “brokatare”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BROKË

BRÓK/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. Enë druri e rrumbullakëtpërdoret si masë drithi dhenxë rreth njëzet e pesë kilogramë. Një brokë misër (grurë). E ka kokën sa një brokë (keq.) është kokëmadh, e ka kokën sa një bucelë. Bluan miellin me okë, shet bujën me brokë. (fj. u.).
2. Enë prej balte, prej qelqi, prej porcelani etj. në trajtandryshme, me grykëgjerë e me një vesh, që shërben për të mbajtur ujë, verë etj.; enë e drunjtë me barkshtypur, që përdoret zakonisht për ujë; katruve. Brokë balte (qelqi, porcelani, metalike, bronzi). Brokë uji. Pi me brokë. Brokë e vogël me raki.
Sin.: brokatare, buçuk, karriq, mashtër, sheke, shinik, babune, bacungë, bludë, buzak, katruve, kome, koçume, kanë, poç, kabash, çini.

BUÇUK

BUÇÚK,~UI m. sh. ~Ë, ~ËT Masë drithi rreth shtatëmbëdhjetë kilogramë; babune e madhe, brokë drithi. Tre buçukë bëjnë një shekë. - Ma qit kangën se po t’i jap tre buçukë! I ka punët buçuk (dikush) është ngushtë, i ka punët pisk.
Sin.: brokatare, brokë, karriq, mashtër, sheke, sheqe, shinik.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.