Fjalori

Rezultate në përkufizime për “brejtje”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ARROZI

ARROZÍ,~A f. sh. ~, ~TË mjek. Prishje, dëmtim, brejtje, plasje e mureveenëvegjakut si rrjedhojë e zgjerimit të tyre dhe e krijimit të qeskave me gjak, kjo si pasojë e presionitgjakut gjatë aneurizmave. Vuan nga arrozia. Diagnostikimi përcaktoi arrozinë.

BLOZHË

BLÓZH/Ë,~A m. sh. ~A, ~AT krahin. 1. zool. Molë1.
2. Brejtje, grirje, ronitje. Blozha e drurit.
3. Kalbje, prishje, grymosje.
Sin.: molë, tenjë, fukadrugë, bremtajë.

BREJCË

BRÉJC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Thikë e vogël pa dorezë; thikë e vjetër a teh brisku për të kruar bukën, magjen etj.; brisk i keq. E mprehtë si brejcë. Gërryej me brejcë. Brejcë që s’e pret as kungullin.
2. mjek., krahin. Brejë1. Ia hëngri mishin brejca.
3. fig. Brengë, mundim, brejtje. Një brejcë e gërryente përbrenda.
4. krahin., fig. Grua thatime e llafazane; vajzë e prapë.

BREJTUR

BRÉJTUR,~IT (të) as. 1. Brejtje. Krimbi nuk pushon së brejturi. Kapaku i poshtëm është shqitur nga brejturit e molës.
2. mjek., bised. Sifiliz, gërdec, frëngjyzë. Mbaroi ngabrejturit.
3. mjek., bised. Gangrenë, brerë, qime. E mbytibrejturit.

BREJË
DHIMBË

DHÍMB/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Dhembje, dhimbje fizike a shpirtërore. Një brejtje e lehtë ndërgjegjeje më mundonte si dhimbë. Ndodhdashuria shndërrohetdhimbë. Shkuan dy net plot dhimba.
2. Mëshirë, dhimbsuri. Nuk kishte dhimbë për vuajtjen e tjetrit.
Sin.: dhembje, mëshirë, dhimbsuri.

GRIRJE

GRÍRJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Veprimi kur grijmë ose grihet diçka. Grirja e duhanit. Grirja e mishit. Grirja e qepës. Makinë për grirje.
Sin.: ronitje, brejtje.

GËRRYERJE
KORROZION

KORROZIÓN,~I m. sh. ~E, ~ET libr. 1. Gërryerje; brejtje. Ka vepruar korrozioni.
2. Vend, shkëmb etj. i gërryer nga faktorëjashtëm natyrorë. Këtu kemibëjmë me një korrozion.
Sin.: gërryerje, brejtje.

TËNGË

TË́NG/Ë,~A f. 1. Peng. I la tëngë orën (makinën). Është i lidhur me tëngë ka marrë diçka, pasi ka lënë peng një gjë.
2. Keqardhje, brejtje (gërryerje) ndërgjegjeje, merak; maraz I mbeti tëngë që nuk erdhi. E ka tëngëzemër. Kishte një tëngë kishte maraz nga një padrejtësikujtonte se i ishte bërë.
3. Pështirë, krup neveri. vjen tëngë, kur e shikoj. Habitem si nuk i vjen tëngë!
Sin.: peng, keqardhje, brejtje, maraz, pështirë, krup neveri.

ÇUPITJE

ÇUPÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Veprimi kur çupit diçka. Çupitja e barit. Tingulli i çupitjes së krimbit. Mpakja e bukës çupitje pas çupitjeje.
Sin.: ndukje, çukitje, brejtje, përtypje, çjerrje.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.