Fjalori

Rezultate në përkufizime për “boksit”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ARKADË

ARKÁD/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. ark. Korridor i harkuar me shtylla në të dy krahët; hapje gjysmërrethore; harknajë.
2. Hark që mban murin; harqe përgjatë murit. Arkadë gotike (romane).
3. Rrugë këmbësore me dyqane në të dy krahët. Ecëm bashkë arkadës.
4. mjek. Zgjatim harkor i kockës ballore mbi gropën e syrit e mbuluar nga një palosje lëkure dhe me vetull; tëmth. Çarje e arkadës gjatë ndeshjes së boksit.

BOKS

BOKS,~II m., sport. 1. Ndeshje sportive në të cilën secili prej dy kundërshtarëve përpiqet të mposhtë tjetrin, duke e goditur me grushte të veshura me doreza të posaçme lëkure; sporti i ndeshjes me grushte, sipas disa rregullave të caktuara. Ndeshje boksi. Doreza boksi. Bënë boks. Kampion i peshave të rënda në boks. Historia e boksit shqiptar. Legjenda e boksit botëror. Boksi amator. Palestër boksi.
2. sh. ~A, ~AT bised. Goditje me grusht, grusht. I dha një boks. U zunë me boksa.

GONG

GONG,~U m. sh. ~E, ~ET 1. muz. vegël muzikore prej një disku të metaltë, të cilit i biem me një çomange të vogël; disk metali, të cilit i biem për të dhënë shenjën e fillimit të ndeshjes së boksit etj. Goditja e gongut. Tingujt e gongut. I bie gongut. Gongu i boksit. U dëgjua gongu. Ra gongu.

KNOKAUT

KNOKÁUT,~I m. sh. ~E, ~ET 1. sport. Humbje e lojës së boksit kur lojtari, pas një goditjeje të fortë nga kundërshtari, bie përtokë dhe nuk ngrihet dot brenda dhjetë sekondave. Arbitri shpalli knokautin e boksierit.
2. mjek. Marrje mendsh ose të fikët për shkak të një goditjeje të fortë në kokë ose të një sëmundjeje të rëndë. Pati (pësoi) një knokaut (një fatkeqësi të ngjashme me një goditje të fortë në kokë).
3. fig. Disfatë e madhe; dështim i plotë në një sipërmarrje, në një biznes etj.; falimentim. Knokaut në biznes.
✱Sin.: disfatë, falimentim.

MEDALIST

MEDALÍST,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që ka fituar një medalje. Medalisti botëror i boksit. Medalisti olimpik i kërcimit së larti.

TITULLAR

TITULLÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që drejton një institucion, një ndërmarrje, një zyrë, një përfaqësi diplomatike etj. dhe që ka të drejtën ta përfaqësojë zyrtarisht. Titullari i ministrisë. Titullari i ambasadës. Titullarët e përfaqësive diplomatike. Titullarët e institucioneve. Titullar i një dioqeze.
2. libr. Ai që merr një titull për merita të shquara në një fushë të caktuar të jetës, për punë të dobishme për shtetin a shoqërinë, mbajtës i një titulli, ai që ka një titull. Titullarët e sportit. Titullarët e futbollit (e mundjes, e boksit).

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë