Fjalori

Rezultate në përkufizime për “bllore”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

LËPUSHË

LËPÚSH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. bot. Bimë barishtore shumëvjeçare, me gjethemëdha, me lulebardha në të verdhë, që rritetliqene, në ujërandenjura etj.; lëkua. Lëpushë gjoli. Lule (fletë) lëpushe.
2. bot. Bimë barishtore dyvjeçare, me gjethe vezake e me push ngadyja anët, me kërcelllartë deri dy metra, që çel luleverdhatufë.
3. bot. Lloj lëpjete e hidhur me fletëgjata e si të kuqërremerritet nëpër hendeqe e në vende me lagështirë dhe që nuk hahet; lëpjetë kali. Nuk është lëpjetë, po lëpushë.
4. Gjethe e madhetrajtë llape. Lëpushat e duhanit.
5. Lëvorja e kalliritmisrit, llapushë. Lëpushat e misrit. I hoqi lëpushat kallirit.
6. bised. edhe mospërf. Lëpushkë2.
7. arb. Letër e shkruar. Mori një lëpushë nga djali.
Sin.: lëkua, bllore, xhefkë, zhokël, lëpushkë, shushël, lëpjetë, llapë, llapushë, kashtup, lëpushkë.
E zgjati gjuhën si lëpushë (si *lëpjetë) keq.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.