Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BLERÍM,~I m. 1. Gjendja kur blerohet diçka; mbirja e barit, veshje me bimësi të blertë; gjelbërim, jeshilim. Bimët janë në blerim.
2. përmb. Tërësia e bimëve të blerta që mbulojnë tokën, gjelbërim, jeshilim. Qytet (kodra, fusha) plot blerim. Në mes të blerimit të harlisur. U vesh toka me blerim.
3. Ngjyra e blertë e bimësisë, gjelbërim. Më pëlqen blerimi i barit. Vendin e ka veshur (e ka mbuluar) blerimi. Mëngjes maji me blerim.
✱Sin.: gjelbërim, jeshilim, gjelbëri, jeshillëk, mugullim, preshtim, bulëzim.
BLER/ÓN vep., ~ÓI, ~ÚAR jokal. 1. vet. v. III Mbin bari i njomë ose dalin gjethet e blerta; vishet me blerim, mbulohet me bar e me gjethe të blerta, gjelbëron. Bleron bari i ri. Bleron bima. Bleron livadhi (fusha, toka). Blerojnë malet. Gjethet e kumbullave sapo bleruan.
2. fig., bised., vet. v. III Del menjëherë një shumicë e madhe njerëzish ose kafshësh, që mblidhen diku me zhurmë, gëlon; bëhet me shumicë, jep shumë prodhim (për bimët, për të lashtët etj.). Blerojnë krimbat. Hënë e mirë qoftë, / Kallamoqi na bleroftë! (folk.).
3. fig. Është e begatë, nuk mungon asgjë, i ka gjithë të mirat. Na bleronte shtëpia.
✱Sin.: gjelbëron, gjelbërohet, jeshilon, mugullon, bulëzon, buçkon, çel, bumbëzon, burbuqet, sython, sumbullon, lulon, gëlon, buit, vërshon, brufullon, shpërthen.
BLERÚESHËM ndajf. Me blerim, mbuluar me gjelbërim.
BULËZÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Gjendja kur bulëzon diçka, mugullim; buthtim. Bulëzimi i farës. Bulëzimi i pemëve. Bulëzimi i qershisë në pranverë. Bulëzimi i bumbeskave të para. Kushte të mira bulëzimi. Ishte në bulëzim e sipër.
2. fig. Shpërthim, nisje e diçkaje të re; shfrim, gufim. Bulëzimi i ndjenjave (i të qeshurave).
✱Sin.: bulim, mugullim, çelje, bumbëzim, bulëzim, burbuqje, sumbullim, blerim, shpërthim, mbirje, gufim, buthtim, shfaqje.
GJELBËRÍM,~I m. 1. Veprimi kur gjelbëroj a gjelbërohet diçka; blerim; dalje e gjetheve. Gjelbërimi i qytetit. Gjelbërimi i parqeve. Punimet e gjelbërimit. Gjelbërimi i drurëve.
2. përmb. Tërësia e bimëve të njoma dhe e drurëve me gjethe; blerim; bimësi. Në mes të gjelbërimit. Vishet me gjelbërim.
3. f. sh. ~E, ~ET Vend i gjelbëruar. Ka mjaft gjelbërime.
✱Sin.: blerim, jeshilim, blertësi, jeshillëk.
JESHILLLË́/K,~KU m. sh. ~QE, ~QET 1. përmb. Vend me bar e bimë të njoma me ngjyrë të gjelbër, vend me gjelbërim, blerim. Ka shpërthyer jeshillëku. Jeshillëku ta kënaq syrin. U ul në jeshillëk.
2. Tërësia e bimëve të gjelbra a e barishteve të njoma që hahen; barishte, perime, njomështinë. E ushqen me jeshillëqe.
✱Sin.: blerim, gjelbërim.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë