Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
ANKÁND,~I m., drejt. Shitja e një pasurie ose e një sendi a objekti botërisht, duke ia dhënë atij që pranon ta blejë me çmimin më të lartë; mezat. Ankand publik. Organizoj ankand. Shet (blen) në ankand. Nxjerr (vë) në ankand.
♦ E nxjerr (e vë) në ankand (diçka) libr. bën tregti me një gjë të shenjtë a të shtrenjtë për dikë, e cila as që duhet të mendohet se mund të shitet e të blihet; e nxjerr në pazar (në treg) (diçka) keq.
PARAPROGRAM/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. Programoj paraprakisht një pajisje, një sistem etj. që të funksionojë në një mënyrë ose në një kohë të caktuar, zakonisht para se dikush ta përdorë a ta blejë. Paraprogramoj procesin e prodhimit të kompjuterave.
2. Programoj paraprakisht planin e një pune, të një veprimtarie etj. Paraprogramojnë fluturimin e radhës për në Hënë. E kishte paraprogramuar lëvizjen.
QÉS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Trastë e vogël pëlhure, letre etj., që përdoret për të futur në të ushqime e sende të tjera. Qese e vogël (e madhe). Qese letre (pëlhure, lëkure, najloni). Një qese kokoshka. Qese me miell. Qese me sheqer.
2. anat. Fshikëz që mban një lëng të organizmit. Qesja e ujit (të hollë). Qesja e lotëve. Qesja e tëmthit. Qese hernieje (mjek.) (lat. Saccus hernialis).
3. fig., bised. Të hollat ose të ardhurat e një njeriu a të një familjeje; gjendja e pasurisë në të holla e dikujt ose aftësia e tij për të paguar; kuletë. Qesja e të hollave. E mbushi qesen fitoi shumë të holla. Mban qesen e shtëpisë. Ia kanë lënë atij qesen. I mban qesja i përballon shpenzimet, ka të holla. Mbahet me qesen e tjetrit jeton me të ardhurat e një tjetri, jeton në kurriz të dikujt. E kanë bashkë qesen. Sipas qeses sipas të ardhurave që ka. Shih qesen tënde! shih llogarinë tënde.
♦ Nuk i dëgjon qesja (dikujt) shaka. nuk ka para, nuk është në gjendje të paguajë a të blejë diçka; është i varfër; kund. e ka qesen (xhepin, kuletën) të ngrohtë (dikush). Nuk më hyn në qese (diçka) nuk më duhet ta di, s’kam punë me të, s’ka lidhje me mua e nuk më intereson fare, nuk është puna ime; nuk më hyn në trastë (në torbë). Hyn në qesen e tjetrit (dikush) përzihet në punët e të tjerëve, ndërhyn edhe aty ku s’duhet, fut hundët kudo; hedh kripë në gjellë të botës (të huaj); hyn si fanti spathi; kund. s’hyj në arat e tjetrit. E ka qesen (xhepin, kuletën) *të ngrohtë (dikush). E ka qesen (xhepin, kuletën) *plot (dikush). E lidhi qesen (dikush) është ngushtë ekonomikisht e i kursen paratë; tregohet dorështrënguar; kund. e zgjidhi qesen. E shkundi (e thau, e vrau) qesen (dikush). 1. I harxhoi të gjitha paratë; bëri shpenzime të mëdha; e zgjidhi qesen; e zbrazi kuletën. 2. Nuk la gjë pa thënë; i nxori të gjitha ç’kishte, s’mbajti asgjë. E var (e vjerr) në qese të duhanit (dikë) e tall e ia hedh dikujt, e dredh e ia punon si do vetë, se është më i zoti a më i zgjuar se ai; bën si të dojë vetë me dikë, e vërtit si do vetë; e luan në tel; e luan në litar; e sjell rrotull; e luan (e sjell) në majë të gishtit (të gishtave). E zgjidhi qesen (dikush) pagoi me dorë të lirë, nuk i kurseu paratë, u tregua dorëlëshuar a bujar; e shkundi qesen; e zgjidhi trastën; kund. e lidhi qesen.
QËLLIMÓR,~E mb. 1. Që ka të bëjë a lidhet me një qëllim të caktuar; i qëllimshëm. Përdorim qëllimor. Lidhje qëllimore.
2. gjuh. Që përdoret kur shprehet një qëllim (për lidhëzat që, me qëllim që, në mënyrë që); që lidhet me lidhëza të tilla dhe tregon qëllimin e veprimit të shprehur në fjalinë drejtuese (për fjalitë). Lidhëz qëllimore (Doli që të blejë disa libra). Fjali qëllimore (Që të dish, duhet të mësosh).
✱Sin.: i parallogaritur, i shoshitur, i rrahur, i shqyrtuar.
TARTABÍQ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET zool. 1. Kandërr e vogël parazitare me trup të rrumbullakët e të shtypur, me ngjyrë vishnje të errët e me një erë të rëndë, që jeton në banesa; çimkë. Na çanë tartabiqet natën. Dezinfektuan shtëpinë se kishte shumë tartabiqe. Bar tartabiqesh. Erë tartabiqeje. Zhduk tartabiqet.
2. zool. Pjesë e parë e emërtimeve të pathjeshta për disa lloje kandrrash parazitare e të dëmshme, me thimth në pjesën e përparme të kokës, me dy palë krahë të palosur e të puthitur si mburojë pas kurrizit dhe që thithin lëngun e kërcellit, të gjetheve ose të luleve të bimëve. Tartabiqja e lakrës. Tartabiqja e drithit. Tartabiqja e panxharit. Tartabiqja e fushës. Tartabiqet e pemëve. Ka shkuar në një farmaci veterinare të blejë bar kundër tartabiqeve.
3. mospërf. Grua a vajzë shtatvogël dhe e imët. Ia hëngri shpirtit ajo tartabiqja.
4. mospërf., përçm. Ai që të mërzit vazhdimisht për punët e veta, njeri i bezdisshëm, njeri i ngjitur e i pacipë. Është një tartabiqe ai që nuk i gjendet shoku.
✱Sin.: çimkë, shtatvogël, i bezdisshëm.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë