Fjalori

Rezultate në përkufizime për “bitme”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BISK

BIS/K,~KU m. sh. ~QE, ~QET 1. Degë e njomë, e hollë dhe e drejtë, filiz; kërcelli i hollë i bimës, që sapo mbin; bitme, bifkë, bilonjë, biskajë. Bisk i njomë (i ri). Bisku i lules. Bisk hardhie (ulliri, lisi). Bisk borziloku. Bisqe degësh. Nxjerr bisk. E ka trupin si bisk.
2. Dredhë, kamxhik, fshikull. I hoqi një biskmirë.
3. Vijë uji e vogël dhe e hollë; curril i hollë uji, gjaku etj.; fiskajë. Bisk uji. Bisk gjaku.
4. Gërshet i hollë flokësh; një fill i gërshetit. Bisqezinj.
5. Tufë, pjesë. Një bisk leshi.
6. Lloj qëndisjeje me dorë, në të cilën qepja bëhet e drejtë dhe pa ndërprerje.

BISKONJË

BISKÓNJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Degë e hollë, e gjatë dhe e drejtë; bisk i ri, bifkë, bitme, bilonjë. Lëshoi biskonjë. Preu një biskonjë. E ka shtatin si biskonjë.
2. fig. Vajzë a grua me shtatgjatë e të drejtë, vajzë a grua shtathedhur, shtatselvi. Moj biskonjë shtathedhur, / Mos e mbaj kokën mënjanë, / Se na përvëlove fshatin! (folk.).
Sin.: shtathedhur, shtatselvi, shtatderdhur, shtatbilonjë, shtatbukur, shtatlastar, truphedhur, trupfiliz, trupdrejtë, truphijshëm, bojalleshë, azgane, kalore.

BITONJË

BITÓNJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Bitme, bifkë, biskonjë. Qëroj bitonjat.

BYTHANË

BYTHÁN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bised. Filizdelrrënjët e një druri, zakonishtrrënjët e pemëve (të kumbullës, të fikut, të manit etj.); bitonjë, bitme. Bythananjoma. Bythanat e trungutmanit.
Sin.: filiz, bitonjë, bitme.

BYTHKË

BÝTHK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT krahin. 1. Pjesa më e trashëdel nga liri ose kërpi kur e krehim; shtupë. Bythkë liri (kërpi). Fije bythke.
2. Cung druri, bythak.
3. bot. Filiz nga pjesa e poshtme e trungut; bitonjë.
Sin.: shtupë, greth, kërcu, kërçep, trung, cubak, cumër, fidan, bitme, fundak, bythanë.

FIDAN

FIDÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Bimë a pemë e re, që ka dalë nga fara a nga një shartesë dheshkulet për t’u rimbjellë në një vend tjetër; mënjollë, njomëz. Fidanë domatesh. Mbolli fidanët.
Sin.: rasat, farishtë, bitme, mënjollë, njomëz, filiz.

FIZË

FÍZ/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT Filiz; bitme e re. Fiza e dardhës.

MËNJOLLË

MËNJÓLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Filiz i hollë, që mbin nga fara e mbjellë ose që delrrëzëtrungut të një druri, bitme. Mënjollë ulliri (fiku, ahu). Një mënjollë selvie. Rriten mënjollat.
2. Degë e hollë; thupër. Këput (thyej) një mënjollë. E hollë si mënjollë. Mbi tokë, degët ndahendegë dhe mënjolla më të vogla.
3. fig. Fëmijë a i ri që është shpresa e së ardhmes. Mënjolla e shtëpisë.
Sin.: fidan, bitme, bitonjë, fundak, rrënjomë, bythanë, bythkë, rroboç, thupër.

PIPË

PÍP/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT bot. (lat. Asparagus officinalis) Bimë barishtore shumëvjeçare, me fijeimëta e të vogla, me lulegjelbra në të verdhemë dhe me bitmetulta e me shijeëmbël, që hahen sa janënjoma; shparg.

PUNIL

PUNÍL,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Bitme e bimësduhanit.
2. Bisht i kokrrësqershisë.

SHPARG

SHPAR/G,~GU m. sh. ~GJE, ~GJET bot. (lat. Asparagus officinalis) 1. Bimë barishtore shumëvjeçare, rreth një metër e lartë, me fijeimëta e të vogla, me lulegjelbra në të verdhemë dhe me bitmetulta e me shijeëmbël, që hahen sa janënjoma. Shparg i zier.
2. Brengë thiu, bar miu. Bimë zbukurimi me fijeimëta, të vogla e të dendura, që formojnë një kurorëgjelbër e të bukur.

TAL

TAL,~I m. sh. ~E, ~ET 1. bot. Bitme, mënjollë, filiz i hollë.
2. biol. Aparat njëqelizor ose shumëqelizor te bimët e ulëta që nuk kanë rrënjë, kërcell, lule dhe fruta.
Sin.: bitme, mënjollë, filiz, degëz.

ËNDËZ

Ë́ND/ËZ,~A f. sh. ~A, ~AT Bitme, filiz, syth. Ëndëzat e hardhisë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.