Fjalori

Rezultate në përkufizime për “bishtare”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BISHTAR

BISHTÁR,~E mb. 1. Që ka bisht, me bisht. Kafshë bishtare. Dardhë bishtare.
2. fig. Që i bën bisht punës, që i shmanget detyrës së vet, që rrëshqet si ngjalë. Djalë bishtar.
3. fig. merr tjerët nëpër gojë, i bishta dikujt.
4. si em. m. e f. Sipas kuptimeveemrit.

BISHTARAK

BISHTARÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Rrip i ngushtë tokeskaj të një are a të një livadhi, që zgjatet si bisht në një anë; bishtare, bishtavel. I punoi me bel edhe bishtarakët e arës.
2. Pjesë e diçkajezgjatet a varet si bisht.
3. Doraku i parmendës, dorezë. Bishtaraku i parmendës.
4. Lloj fiku me bishtgjatë, bishtës.
5. Xhezve. Bishtarak kafeje.
6. krahin. Zog bishtgjatë.

BISHTARE

BISHTÁR/E,~JAI f. sh. ~E, ~ET krahin. 1. Bishtarak1.
2. Xhezvja e kafesë; tas me bishtgjatë. Bishtare me ujë të vakët.
3. bot. Dardhë me madhësi mesatare e me bishtgjatë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.