Fjalori

Rezultate në përkufizime për “bindshëm”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ARSYETUES

ARSYETÚES,~I m. sh. ~, ~IT libr. Ai që është i aftë t’i parashtrojë mendimet të lidhura në mënyrë logjike, në formë arsyetimesh; ai që merret me arsyetime ose që priret të gjejë shpjegime për çdo gjë. Arsyetues i hollë (i mprehtë, i thellë). Arsyetues i shkathët. Arsyetues i bindshëm.

BINDSHËM

BÍNDSHËM ndajf., libr. Në mënyrë bindëse. Flet bindshëm.

BINDSHËM

BÍNDSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. I bindur2. Njeri i bindshëm.
2. bised. Që ngjall habi me madhësinë a me pamjen e jashtëzakonshme ose me vetitë e rralla; i çuditshëm, i jashtëzakonshëm. Kujtesë e bindshme. Gjë e bindshme. Qenie e bindshme. Ngjarje e bindshme. Kishte një fuqi të bindshme.
✱Sin.: i çuditshëm, i jashtëzakonshëm, i paparë, i padëgjuar.

BINDUR

BÍNDUR (i, e)1 mb. 1. Që i është mbushur mendja për diçka, që ka bindje, që ka besim të plotë e shumë shpresa për diçka, shpresëplotë, optimist; që shpreh bindje të fortë. Njeri i bindur. Jam i bindur. I bindur se ia kishte arritur qëllimit.
2. Që i zbaton pa kundërshtuar kërkesat, porositë a urdhrat e dikujt; që nuk kundërshton, i dëgjueshëm; kund. i pabindur. Fëmijë i bindur. Vajzë e bindur. Njeri i bindur. I madhi duket i bindur, i vogli është i bindur. (fj. u.).
3. si em. m. e f. Sipas kuptimit 2 të mbiemrit. Të bindurit e atij sistemi. Përndjekja e të bindurve. Ishin më të bindurit ndër shqiptarët.
✱Sin.: i urtë, i bindshëm, i dëgjueshëm, i butë, i pafjalë, i disiplinuar.

KAIL

KAÍL ndajf., bised. Në mënyrë bindëse; bindshëm. Jam kail jam gati të bindem për diçka; jam gati i bindur të bëj diçka. E bëra kail (dikë) e binda; mezi e binda. Më në fund u bë kail më në fund u bind (për diçka); mezi u bind. Ishte kail ta pranonte.

ORATORIK

ORATORÍK,~E mb., libr. Që ka të bëjë me oratorinë, me artin e të folurit bukur e bindshëm para dëgjuesve; i oratorisë. Stil oratorik mënyrë shprehjeje me fjalë të zgjedhura, me ngarkesë emocionale dhe bindëse. Aftësi oratorike aftësi për të folur bukur e për të ndikuar tek dëgjuesit. Fjalim oratorik. Arti oratorik. Cilësi të çmueshme oratorike.

PABINDSHËM

PABÍNDSH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që nuk është i bindshëm; i pabindur, i padëgjueshëm. Vozitës i pabindshëm ndaj rregullave. Djalë i pabindshëm. Mosmirënjohës i pabindshëm.

RRALLËBURRË

RRALLËBÚRRË pacak. Burrë i rrallë. Rrallëburrë e ka bërë atë që bënte ai. Rrallëburrë flet aq bindshëm.

THEMEL

THEMÉL,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Pjesa e murit nën dhe, zakonisht më e gjerë dhe me gurë, mbi të cilën ngrihen muret e një ndërtese, një urë etj.; vendi si hendek, që mbushet me gurë për të ndërtuar këtë pjesë muri. Themele të forta (të trasha, të thella, të reja). Themelet e shtëpisë (e kalasë, e urës). Themele nën ujë. Themele prej guri (prej betoni). Gur themeli. Hapën themelin. Vunë (hodhën) themelet.
2. Pjesa e poshtme e një trupi, e një sendi etj., mbi të cilën mbështeten a vendosen pjesët e tjera të tij, baza mbi të cilën qëndron trupi, sendi etj.; pjesa e fundit e një pajisjeje, e një vegle etj.
3. gjeom. shih BAZ/Ë,~A10. Themeli i një trekëndëshi. Themeli i prizmit.
4. fig. Ajo që shërben si mbështetje për diçka; ajo që përbën bazën nga e cila zë fill a formohet diçka tjetër ose mbi të cilën ngrihet e zhvillohet diçka. Themele të forta (të shëndosha). Themel i patundshëm. Mbi themele prej balte mbi baza jo të forta, i paqëndrueshëm. Me themel në mënyrë të thellë e të qëndrueshme, me baza të shëndosha; me rrënjë. Pa themel jo thellë, përciptas. Vuri (hodhi) themelet e diçkaje themeloi diçka. Është në themel të diçkaje.
5. kryes. sh. Parimet kryesore të një shkence, parimet themelore mbi të cilat ngrihet a mbështetet një dituri; njohuritë themelore në një fushë të dijes, bazat. Themeli i ekonomisë. Themelet e trigonometrisë.
✱Sin.: themeli, bina, rrënjë, shtyllë, mbështetje.
♦ Ma bënë çatinë themel ma shkatërruan krejt shtëpinë, e përmbysën nga themelet; s’mbeti gur mbi gur. I bën fjalës themel (dikush) flet me zgjuarsi, argumenton bindshëm ato që thotë; i vë jastëk fjalës. *Gur themeli. Hodhi (vuri) themelet (bazat) (e diçkaje) libr. filloi një punë, një veprimtari a një fushë kërkimesh duke vendosur parimet kryesore, e përgatiti a e nisi në mënyrë të sigurt; krijoi mbështetje të fortë që në fillim për zhvillim të mëtejshëm; e themeloi diçka. Ka themele të forta (dikush) është i mbrojtur e i sigurt në jetë, ka mbështetje të fuqishme. I ka themelet në *rërë (dikush a diçka). Iu tundën themelet (dikujt a diçkaje) nuk ka më një mbështetje të fortë e të sigurt, ndodhet përpara shembjes, rënies, shkatërrimit a humbjes; nuk është më aq i sigurt sa ka qenë dikush; është tronditur; nuk e ka të gjatë. Themeli çati (le) të bëhet! le të përmbyset gjithçka!, le të shkatërrohet çdo gjë!; edhe sikur bota të përmbyset!

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë