Fjalori

Rezultate në përkufizime për “binde”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BIND

BIND vep., ~A, ~UR kal. 1. I mbush mendjen dikujt me arsyetime, me të dhëna e me prova se diçka është e vërtetë a e drejtë dhe e bëjbesojë plotësisht për këtë; e bëjpranojë diçka si të vërtetë e të drejtë dhe të mos dyshojë për këtë; shtroj. Bind shokët. Bind me fjalë (me fakte, me prova). Përpiqem (arrij) ta bind. - A e binde këtë herë? E bind me të mirë.
2. bised., fig. Bëj dikëngrijëvend (nga diçka e papritur), e çudit, e habit, e mahnit. Bindi botën me këtë shpikje. E bindi kuçedrën me gjitha ato çudirabënte. (folk.).
Sin.: çudit, habit, mahnit, shtang, ngrij, nguros, nguroj, topit.

BINDE

BÍND/E,~JA f. sh. ~E, ~ET krahin. Damixhanë. Binde me verë. Rakia mbahetbinde.
Sin.: damixhanë, zamzane, bocun.

DAMIXHANË

DAMIXHÁN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Enë e madhe prej qelqi, me barkgjerë e me grykëngushtë, që vishet nga jashtë me një thurimë kashte ose xunkthi për të mos u thyer dhepërdoret zakonisht për të mbajtur verë, raki etj. Damixhanë me raki (me verë, me uthull). Mbush (zbraz) damixhanën. Hedh nga damixhana.
Sin.: zamzane, binde, bocun.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.