Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
AKTÍV,~EII mb., fin. 1. Që ka më shumë të ardhura se shpenzime, që del me të ardhura më të mëdha se shpenzimet; që ka të bëjë me aktivin e bilancit. Llogari aktive. Kredi aktive. Kamatë aktive. Bilanc aktiv bilanc ku të ardhurat janë më të mëdha se shpenzimet. Bilanc aktiv (libr.) gjendje kur janë arritur suksese të mëdha në punë. Bilanci aktiv tregtar.
2. Që zhvillon veprimtari tregtare të një shteti, të një populli, që eksportin dhe importin e mallrave e kryen me kapitalin e vet dhe me fuqinë e vet punëtore; kund pasiv. Tregti aktive. Forcë prodhuese aktive. Eksport (import) aktiv i mallrave. Ndërmarrje tregtare aktive.
AMORTIZÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur amortizoj ose kur amortizohet diçka.
2. ek. Ulja pak nga pak e vlerës dhe e punës së një pajisjeje, së një makine, së një objekti etj., për shkak të përdorimit të vazhdueshëm dhe zëvendësimi i tyre me pjesë të reja. Amortizim fizik (moral). Amortizimi i mjeteve kryesore të prodhimit. Amortizimi i makinerive. Fondi i amortizimit. Shkalla e amortizimit. Amortizimi i mureve e i dyshemeve. Në dokumentet financiare, kompania regjistroi amortizimin e makinave të reja. Amortizimi ekonomik humbja e vlerës së një pajisje etj. për shkak të prodhimeve me teknologji të reja. Amortizimi teknik konsumimi fizik i një makinerie, i një pajisjeje, për shkak të përdorimit të vazhdueshëm ose vjetrimit të saj. Amortizimi financiar (kontabël) shpërndarja e kostos e një fondi përgjatë viteve të përdorimit të tij, për qëllime llogaritare dhe tatimore.
3. fin. Shuma që llogaritet dhe ndahet mbi vlerën e një aktivi për një periudhë të caktuar kohe, duke treguar humbjen graduale të vlerës së tij. Amortizimi vjetor. Regjistrimi i amortizimit të pajisjeve industriale në bilanc.
4. fig. Zvogëlimi ose zbutja e një ndjenje, e një shqetësimi, e një trazimi, e një tendosjeje, e një konflikti, e një dëmi etj. nëpër kohë. Amortizimi i zemërimit të tij ndodhi shpejt. Amortizimi i dhembjes së madhe nuk kalon shpejt.
✱Sin.: zvogëlim, pakësim, ulje, rënie, zbutje, dobësim, lehtësim, humbje, harxhim, konsumim.
BILÁNC,~I m. sh. ~E, ~ET 1. fin. Përfundim që del nga krahasimi i të ardhurave me shpenzimet kur mbyllim një llogari; pasqyra përmbledhëse me këtë përfundim. Bilanci vjetor (mujor). Bilanc përmbledhës. Bilanci i pagesave. Bilanci i fuqisë punëtore. Bilanci i kompanisë. Pasqyra e bilancit. Hartimi i bilancit. Bëj (nxjerr, mbyll, paraqit) bilancin.
2. ek. Shprehje me shifra e marrëdhënieve ndërmjet anëve të një veprimtarie, të cilat baraspeshojnë njëra-tjetrën. Bilanci i industrisë (i eksportit). Metoda e bilancit. Bilanc aktiv (fin.) bilanc në të cilin të ardhurat janë më të mëdha se shpenzimet. Bilanc i likuidimit (fin.) pasqyrë e gjendjes së një kompanie të falimentuar. Bilanc pasiv (fin.) bilanc në të cilin shpenzimet janë më të mëdha se të ardhurat. Bilanci tregtar (fin.) pasqyrë e raportit midis eksportit dhe importit të mallrave.
3. fig. Pasqyrë e përfundimeve të arritura në një fushë veprimtarie brenda një kohe të caktuar, vështrim përmbledhës e vlerësues i arritjeve. Bilanc i pasur (i shkëlqyer). Bilanci i punës. Bilanci i ditës. Bëj bilancin.
4. spec. Marrëdhënie ose përpjesëtime ndërmjet dy anëve të një dukurie, të një veprimi etj. Bilanci ushqimor. Bilanci i ngrohtësisë. Bilanci i kohës. Bilanc termik (fiz., meteor., tek.) baraspeshë midis energjisë termike të rrezatuar nga një burim drejt një trupi dhe rrezatimit të energjisë nga trupi marrës.
BILANC/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR fin., kal. Bëj bilancin e të ardhurave dhe të shpenzimeve. Bilancoj llogaritë. Bilancojmë prodhimin e energjisë.
DEFICITÁR,~E mb. 1. fin. Që pasqyron një deficit; që del me deficit; që sjell deficit; kund. suficitar. Bilanc deficitar. Buxhet deficitar.
2. Që është në sasi të pakët e të pamjaftueshme; që nuk prodhohet në sasi të madhe a që gjendet me vështirësi në treg. Mall deficitar. Lëndë deficitare. Artikuj deficitarë.
VËRTETÚES, ~E mb. 1. Që pohon a dëshmon se diçka është e vërtetë, që provon vërtetësinë ose saktësinë e diçkaje; që vërteton diçka. Dëshmitar vërtetues. Prova vërtetuese.
2. ek. Që vërteton se një veprim ekonomik i caktuar është kryer. Dokument vërtetues. Bilanc vërtetues.
✱Sin.: dëshmues, provues, pohues.
ÇEKUILIBRÚAR (i, e) mb., libr. 1. Që i është prishur ekuilibri; që ka humbur drejtpeshimin, që është në gjendje çekuilibri; kund. i ekuilibruar. Gjendje e çekuilibruar. Bilanc i çekuilibruar. Ekonomi e çekuilibruar. Një dietë e çekuilibruar dhe e pamjaftueshme mund të shkaktojë efekte negative.
2. Që mendon e vepron në mënyrë të parregullt, që nuk ka ekuilibër mendor a shpirtëror. Njeri i çekuilibruar. Qëndrim i çekuilibruar. I çekuilibruar mendërisht. I çekuilibruar emocionalisht.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë