Fjalori

Rezultate në përkufizime për “bezgë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ANDISFAKË

ANDISFÁK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. (lat. Phlomis fruticosa) Sfakë, bezgë; salvja e shkurreve, bezga e bardhë, sfaka e gomarit. Andisfakfë e egër (e butë). Lule andisfakfe. Vandak me andisfakfë (mospërf.) njeri i trashë nga mendja, trashaman.
Sin.: bezgë, beckë, belinë, dunicë, fsagë, mungullë, osakë, sfakë.

BELINË

BELÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. Bezgë.

BEZGË

BÉZG/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. (lat. Phlomis fructicosa) Shkurre e vendeve mesdhetare me shumë degëholla, me gjethezgjatura si heshtë e poshtë me push, me luleverdha e të mbledhura tufë, që tërheqin bletët; sfakë. Bezgë e egër. Bezgë e butë. Lule bezge.

DUNICË

DUNÍC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. (lat. Phlomis fructicosa) Bezgë. Dunicë mali (lat. Salvia officinalis) sherbelë e butë.

MUNGULLË

MUNGÚLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. (lat. Phlomis fructicosa) Bezgë.

OSAKË

OSÁK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. (lat. Sambucus nigra) Bezgë, sfakë.

SFAKË

SFÁK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. (lat. Phlomis fruticosa) Shkurre e vendeve mesdhetare, me shumë degëholla, me gjethezgjatura si heshtë e poshtë me push, me luleverdha e të mbledhura tufë, që tërheqin bletët. Gjethet e sfakës. Sfakë e tharë. Bletët ishin mbledhur tek lulja e sfakës.
Sin.: bezgë, dunicë, osakë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.