Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BESËTHÝES,~E mb. 1. Që thyen besën e dhënë, besëthyer, besëshkelës, besëprerë. Është besëthyes. E shihnin si besëthyes. Tregohej besëthyes.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Besëthyes e bukëshkalë ka.
✱Sin.: besëthyer, besëshkalë, besëshkelës, besëprerë, besëqen, besëkeq, i pabesë, tradhtar.
FJALËTHÝER mb. Besëthyer. Fatkeqësisht, u takua me një njeri fjalëthyer.
FJALËTHÝER,~I m. sh. ~, ~IT Besëthyer. Fjalëthyerit mos i beso!
FJALËTHÝER,~A f. sh. ~A, ~AT Besëthyer. I ra në vesh fjalëthyerës.
TRADHTÁR,~E mb. Që tradhton a që ka tradhtuar; që është karakteristik për tradhtarin, prej tradhtari; që përbëhet nga tradhtarë; që bëhet me tradhti. Njeri tradhtar. Qëndrim tradhtar. Politikë tradhtare. Në mënyrë tradhtare.
✱Sin.: i pabesë, besëshkelës, besëshkelë, besëshkalë, besëprerë, besëthyer, besëthyes, besëkeq, kobtar, atdhemohues, atdheshitës, shpirtshitur, renegat, kuisling, laro, judë.
TRADHTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që bashkohet ose bashkëpunon me armikun në dëm të interesave të vendit; ai që del hapur a punon fshehurazi në dëm të interesave të vendit; ai që nuk i qëndron besnik çështjes së atdheut a të kombit; ai që shkel betimin, ai që tradhton; i shitur. Tradhtarët e vendit (e kombit).
2. Ai që shkel besën a fjalën e dhënë; ai që pret dikë në besë, ai që vepron me pabesi. Tradhtar i mikut të vet. Si tradhtar në mënyrë të pabesë dhe të papritur.
✱Sin.: i pabesë, besëshkelës, besëshkelë, besëshkalë, besëprerë, besëthyer, besëthyes, besëkeq, besëqen, kobtar, atdhemohues, atdheshitës, shpirtshitur, shërbëtor, vegël, zuzar, renegat, kuisling, kurorëshkelës.
TRADHTÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajo që bashkohet ose bashkëpunon me armikun në dëm të interesave të vendit; ajo që del hapur a punon fshehurazi në dëm të interesave të vendit; ajo që nuk i qëndron besnik çështjes së atdheut a të kombit; ajo që shkel betimin, ajo që tradhton; renegate. Tradhtare vendit (e kombit).
2. Ajo që shkel besën a fjalën e dhënë; ajo që pret dikë në besë. Tradhtare i shoqes të vet. Si tradhtare në mënyrë të pabesë dhe të papritur.
3. Ajo që nuk qëndron besnike në dashuri a në jetën bashkëshortore, kurorëshkelëse, e pabesë.
✱Sin.: e pabesë, besëshkelëse, besëprerë, besëthyer, besëthyese, besëkeqe, besëqene, kobtare, atdhemohuese, atdheshitëse, shpirtshitur, shërbëtore, renegate, kurorëshkelëse.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë