Fjalori

Rezultate në përkufizime për “belhollë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BELHOLLË

BELHÓLLË mb. 1. Që e ka belin të ngushtë, meshollë; kund. beltrashë. Vajzë (grua) belhollë.
2. si em. f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Lot belholla me një mollë, / Hidh përpjetë e prit me dorë. (folk.). Mana gjeta, mana mblodha, / Po m’i hëngri ajo belholla. (folk.). Na del e na hyn një belhollë, / I thotë babait - Martomë! (folk.).
✱Sin.: meshollë, belkëputur, meskëputur.

BELNGUSHTË

BELNGÚSHT/Ë mb. 1. Belhollë, belkëputur; kund. belgjerë.
2. si em. f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

BELTRASHË

BELTRÁSHË mb. 1. Që e ka belin të trashë; kund. belhollë.
2. si em. f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

MESHOLLË

MESHÓLLË mb. [lexo: MES-HÓLLË] Që e ka mesin të ngushtë, belhollë. Vajzë meshollë.
✱Sin.: belhollë, mesunazë, belunazë, meskëputur, mespurtekë, mesdredhur, mespërdredhur, meslakore.

MESHOLLË

MESHÓLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT [lexo: MES-HÓLLË] Ajo që e ka mesin të hollë, belhollë. Papritur mesholla nuk duroi më shumë. Atë meshollën e njoh.

MESKËPUTUR

MESKËPÚTUR mb. Që e ka mesin shumë të hollë, belkëputur, mesunazë. Vajzë meskëputur.
✱Sin.: meshollë, belhollë, mesunazë, belunazë, mespurtekë, mesdredhur, mespërdredhur, meslakore.

MESTRASHË

MESTRÁSHË mb. Që e ka mesin të trashë; kund. meshollë, belhollë.

NGJALË

NGJÁL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. zool. (lat. Anguilla vulgaris) Peshk që rron në det dhe në ujëra të ëmbla, me trup të gjatë e të hollë si të gjarprit, pa luspa e me mish të shijshëm. Ngjalë lumi (liqeni). Ngjalë deti. Ngjalë balçe ngjalë që rron në llumishte. Me trup si ngjalë me trup të hollë e të shkathët; meshollë. Kokë ngjale gjë të vogël, pa rëndësi e pa vlerë. Kokë ngjale është ajo punë, mos u merr me të.
2. fig., keq. Njeri dredharak, që di t’u bëjë bisht e t’u shpëtojë gjendjeve të vështira.
3. Grua shumë elegante. Këqyre çfarë ngjale!
4. Pjesë e parë e emërtimeve për lloje të ndryshme ngjalash. Ngjala e detit (lat. Conger conger). Ngjala e egër (lat. Conger conger). Ngjala gjarpërore (lat. Ophisurus serpens). Ngjala qullamane (lat. Echelus myrus).
✱Sin.: ngjalistër, dinak, dredharak, belhollë, meshollë.
♦ (Përzihet) si *bolla me ngjalën (dikush). Rrëshqet (shket) si ngjalë (dikush) nuk i mbahet fjalës a premtimit, dredhon me hile; u shpëton me dredhi gjendjeve të vështira; bën bisht. (Shkoi) si ngjala te hala (dikush) shih (shkoi, vajti) si cjapi te kasapi (dikush).

PËRMJETHOLLË

PËRMJETHÓLLË [lexo: PËRMJET-HÓLLË] mb. Belhollë, belunazë.

TUMANEKUQE

TUMANEKÚQE mb. f., etnogr. 1. Që ka veshur tumane me ngjyrë të kuqe. Çame tumanekuqe.
2. si em. f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Tumanekuqe moj belhollë, / Ma bën me sy ma bën me dorë (folk.). Tumanekuqe e fustanbardhë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë