Fjalori

Rezultate në përkufizime për “belbacak”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BELBACAK

BELBACÁK,~E mb., shar. 1. I belbër. Ishte shumë belbacak. U bë belbacak.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Flet si belbacake. Edhe belbacakët do të flasin shkoqur.

BELBACUK

BELBACÚK,~E mb., shar. 1. Belbacak. Nxori disa fjalë si të ishte belbacuk. Me buzë belbacuke.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

BELBAQ

BELBÁQ,~E mb., shar. Belbacak. Mbeti belbaq.

BELBARAQ

BELBARÁQ,~E mb., shar. 1. Belbacak.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

BELBËR

BÉLBËR (i, e) mb. 1. Që i mbahet goja kur flet; që nuk i shqipton mirë fjalët. Fëmijë të belbër.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.
✱Sin.: belban, belbacak, belbacuk, belbaq, belbaraq, gagaç, gojëmbajtur, gojëzënë, gjuhëzënë.

GAGAÇ

GAGÁÇ,~E mb. Që i merret goja, i belbër. Djalë gagaç.
✱Sin.: belbacuk, belbacak, gojëmbajtur.

GAGAÇ

GAGÁÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Njeri i belbër, belbacak. Flet si gagaç.

GOJAÇ

GOJÁÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT [GOJAC,~I, m. sh. ~Ë, ~ËT] shar. 1. Ai që e ka gojën të madhe; ai që e ka gojën të shtrembër. Gojaci qe nguruar tek pragu i derës.
2. Belbacak, gagaç.
3. keq. Ai që flet shumë, llafazan.
4. keq. Ai që merr nëpër gojë të tjerët; ai që flet keq për të tjerët. Gojaç i keq. I ngatërroi gojaçi.
✱Sin.: belbacak, llafazan, thashethemexhi, gojëmadh, gojështrembër.

GOJAÇ

GOJÁÇ,~E mb. 1. keq. Që ka gojë të madhe a të shtrembër.
2. mospërf. I belbër.
3. keq. Që merr të tjerët nëpër gojë; llafazan. Burrë gojaç. Grua (plakë) gojaçe.
✱Sin.: belbacak, llafazan, thashethemexhi, gojëmadh, gojështrembër.

GOJËMARRAQ

GOJËMARRÁQ,~E mb. Që i merret goja kur flet, që nuk i shqipton mirë fjalët; i belbër.
✱Sin.: i belbër, i belbët, belbacak, gojëmbajtur, gojëzënë.

GOJËMBAJTUR

GOJËMBÁJTUR mb. 1. Që i mbahet goja kur flet; i belbër.
2. si em. Ai që i mbahet goja. Erdhi gojëmbajturi!
✱Sin.: i belbër, i belbët, belbacak, gojëzënë, gojëmarraq.

GOJËZËNË

GOJËZË́NË mb. 1. Që i mbahet goja, i belbër.
2. fig. Që nuk mund të flasë e të shprehet për diçka, sepse ka ndonjë pengesë të rëndësishme (nga që është fajtor edhe vetë e s’mund të qortojë të tjerët, nga që e kërcënojnë e i ruhet së keqes etj.), që ia kanë zënë gojën. S’ka si të flasë ai, është gojëzënë.
3. mallk. Që iu zëntë goja, që iu mbylltë goja.
✱Sin.: i belbër, i belbët, belbacak, gojëmbajtur, gojëmarraq.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë