Fjalori

Rezultate në përkufizime për “bejte”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BEJTARE
BEJTE

BÉJT/E,~JA f. kryes. sh. ~E, ~ET 1. let. Vjershë zakonisht me strofa prej dy vargjesh, karakteristike për poezinë e vendeveLindjes, që u përhap në Shqipëri në shekujt XVII-XVIII. Hartuesi i bejteve.
2. let. Vjershë lirike a humoristike e thurur aty për aty; shak. vjershë humoristike që dy veta ia ngrenë njëri-tjetritbisedë e sipër. Bën (nxjerr) bejte. I ngjiti bejte. Bejteshkop bejte që dy vetë krijojnë aty për aty për njëri-tjetrin, bejte hidh e prit. Po t’i qit nja dy a tri bejte, / Verja veshin, o moj dritë. (folk.).
3. keq. Vargje pa vlerë, vjershë e keqe. Shkruante bejte.

NGACMUAR

NGACMÚAR,~IT (të) as. Ngacmim. folurit e të ngacmuarit me bejte. Mënyrë e të ngacmuarit. Të ngacmuarit me fjalë (me sy). Stili i tij i të ngacmuarit me shaka.

VJERSHË

VJÉRSH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Krijim i vogël letrarvargje; poezi. Vjershë satirike. Tufë vjershash. Vëllim me vjersha. Shkruan (bën) vjersha. Recitoi një vjershë.
Sin.: poezi, bejte.

VJERSHËRIM
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.