Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BEGÁTSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që ka diçka me shumicë, që është plot të mira; që jep ose që prodhon shumë, i frytshëm, pjellor. Vend i begatshëm. Tokë e begatshme. Korrje (vjelje) të begatshme. Punë e begatshme. Vit i begatshëm. Jetë e begatshme. Bashkëpunim i begatshëm. Kohë të begatshme.
2. fig. I begatë2. Leksik i begatshëm. Prurje të begatshme leksikografike. Materiale të begatshme për studimin e folklorit.
3. fig. Që vjen me vrull e me shumicë; i bollshëm. Ditë e begatshme për lajme të mira.
4. vjet. Begator2. U bë i begatshëm. Vinte nga prindër të begatshëm.
BUHÍSH/ËM (i), ~ME (e) mb., edhe fig. 1. I begatshëm, i pasur. Vit i mbarë e i buhishëm. Ditë të buhishme. Ujërat e buhishëm zbresin nga malet.
2. Që është plot gëzim e hare, i gëzuar. Ditë të buhishme. Rini e buhishme.
✱Sin.: i begatshëm, i begatë, begator, i frytshëm, pjellor, i mbarë, i bereqetshëm, i bekuar, i uruar, i hareshëm, i gëzuar, hareplotë, ngazëllues.
PÁSUR (i, e) mb. 1. Që ka shumë gjë e mall dhe para, që ka trashëguar a që ka vënë pasuri të madhe; kund. i varfër. Njeri i pasur. Familje e pasur. U bë i pasur.
2. Që ka me shumicë të mira materiale e prodhime, i begatshëm. Vend i pasur.
3. Që e ka diçka me shumicë, që është plot me diçka të dobishme a të vlefshme; që është në sasi të madhe; kund. i varfër. Ushqim i pasur. Mineral i pasur. Bibliotekë e pasur. Bimësi e pasur.
4. fig. Që ka larmi të elementeve përbërëse, që ka vlera të shumanshme, që ka shumë elemente me vlerë, me rëndësi etj.; kund. i varfër. Gjuhë e pasur. Fantazi e pasur. Tablo e pasur. Program i pasur artistik. Jetë e pasur. Ka përvojë të pasur.
✱Sin.: pasanik, pasunar, i kamur, kamës, i gjëshëm, i madh, paralli, paremadh, pareshumtë, zengjin, reshper, i begatshëm, begator, i begatë, barkplot, barkmbushur, barkngopur, barknginjur, barkplot, xhepfryrë, i majmë, i dhjamur, qesemadh, i leshtë, mbretëror, i kapur, buqar, i gjëshëm, i zënë, zotëri, aga, afendiko, i bollshëm, i larmishëm, i buhishëm, i gjithfarëllojshëm, gjithfarësh, i shumëllojshëm.
PJELLÓR,~E mb. 1. Që ka aftësinë të pjellë; që pjell shumë; kund. shterpë. Racë pjellore. Pulë pjellore.
2. Që jep shumë prodhime, frytdhënës. Tokë pjellore. Kodrina pjellore.
✱Sin.: pjellake, pjellëse, pjelltore, visharake, vejëse, vezarake, i pëlleshëm, prodhues, prodhimtar, i begatshëm, i begatë, begator, i gratshëm, gratçor, i bukshëm, bukanik, i bëshëm, i frytshëm, faranik, farës, i pjellshëm, frytdhënës, i shëndetshëm, prodhimtare, e bulmetshme, i majmë.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë