Fjalori

Rezultate në përkufizime për “bedunicë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BEDUNICË

BEDUNÍC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. 1. (lat. Helianthemum nummularium; Cistus incanus) Shkurre e vogël me gjetheimëta e të tulta dhe me lulemerme ngjyrë trëndafili, që rritetvisengrohta, zakonisht nëpër kodrathata e në gurishte; mënishte. Lule bedunice. Erë bedunice.
2. (lat. Salvia officinalis) Sherbelë, mëgashtër. Mbledh bedunicë.

HAMOSFAKË

HAMOSFÁK/Ë,~A f., bot. (lat. Salvia officinalis) Sherebelë.
Sin.: sherebelë, bedunicë.

MËNISHTE

MËNÍSHT/E,~JA f. sh. ~E, ~ET bot. (lat. Helianthemum nummularium) Shkurre e vogël, me gjetheimëta e të tulta dhe me lulemerme ngjyrë trëndafili, që rritetvisengrohta, zakonisht nëpër kodrathata o në gurishte, bedunicë. Lule mënishte. Erë mënishte.
Sin.: bedunicë, mangël.

SELINACË

SELINÁC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT (lat. Salvia officinalis) Sherbelë. Mjaltë selinace. Përgatiti një çaj selinace. Nga mali vinte era e selinacës.
Sin.: mëgashtër, bedunicë.

SHERBELË

SHERBÉL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. 1. (lat. Salvia officinalis, Salvia auriculata) Shkurre e vogël aromatikerritetklimëngrohtë, përherë e gjelbër, me gjethe vezake ose heshtake, të mbuluara me push ngjyrë hiri e me një erë të veçantë, e cila për vetitë që ka përdoretmjekësinë popullore, në industrinë farmaceutike, por edhekulinari si erëz; bedunicë, bezga e butë, sarusha e egër. Lulet (gjethet) e sherbelës. Çaj sherbele. Era e sherbelës. Mbledhja e sherbelës. Tharja e sherbelës. Kultivimi i sherbelës.

2. bot. Pjesë e parë e emërtimevepathjeshta për llojendryshmekësaj bime ose të produketeve të nxjerra prej saj. Sherbela e argjendtë (lat. Salvia argentea) bimë barishtore shumëvjeçare me gjethemëdha, të gjata dhe me push ngjyrë argjendigri dhe me formë ovale ose heshtake, lulet e së cilës janëbardha. Sherbela krejcë (lat. Salvia verlicillata) bimërritet deri në 30 cm e gjatë, me lulevogla ngjyrë jargavani në blu që lulëzojnë gjatë gjithë verës, sherbela qerthullore. Sherbela e livadheve (lat. Salvia pratensis) sarusha, sarusha e butë. Sherbela lulemadhe (lat. Salvia grandiflora, Salvia tomentosa) bimë shumëvjeçare, shumë e degëzuar, me kërcellbëhet si drunor dhe mundrritet deri në 100 cm, me lule ngjyrë blu të zbehtë. Sherbela e malit (lat. Salvia glutinosa L.) bimë me kërcellshkon deri në 40-60 cm, me gjetheformë shigjete, luleverdhalakuara si sqep zogu e që mundrritet edhehije; sherbela veshtulloze. Sherbela e pyjeve (lat. Salvia nemorosa, Salvia sylvestris) bimë barishtore shumëvjeçare e egër, por që rritet edhekopshte, me kërcellngritur dhedegëzuar, që përdoretkozmetikë dhe mjekësi. Sherbela trivrigujshe (lat. Salvia fruticosa, Salvia triloba) sherbela greke. Sherbela moskate (lat. Salvia sclarea) shëngjini, lule shëngjini. Vaji i sherbelës vaj që nxirret si rezultat i distilimitluleve dhe gjethevesherbelës dhe përdoretpërgatitjen e sapunëve e parfumeve në kozmetikë, por edhekulinari e mjekësi. Vaji i sherbelës lufton inflamacionin në lëkurë. Prodhonte sapunë me vajin esencialsherbelës. Nuk i njihte mirë vetitë e vajitsherbelës.

Sin.: bedunicë, delenicë, gombël, gjumënesh, gjurmash, hamosfakë, kalifere, mëgashtër, sarushë, selivacë, sfakë, syskë, shabi.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.