Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
ADEZÍV,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Lëndë ose material përdoret për të bashkuar ose për të ngjitur dy ose më shumë sipërfaqe, duke krijuar një lidhje të fortë midis tyre; lëndë që ka veti ngjitëse, veti bashkuese. Bleu adeziv. Kishte disa lloje adezivësh. Adeziv i përshtatshëm. Adeziv për ngjitjen e metalit (drurit, plastikës, qelqit, tekstilit etj.).
✱Sin.: ngjitës, bashkues, lidhës.
ANASTOMOTÍK,~E mb., mjek. Që ka të bëjë me anastomozën, që i përket anastomozës, i anastomozës.
✱Sin.: bashkues, ngjitës, bashkëngjitës, lidhës, ndërkomunikues.
BASHKÚES,~E mb. 1. Që shërben për të krijuar një lidhje të ngushtë, që ndihmon për të krijuar një bashkim; njësues. Forcë bashkuese. Ide bashkuese. Rol bashkues. Zanore bashkuese (gjuh.) zanore lidhëse.
2. spec. Që shërben për të bashkuar dy pjesë të një mekanizmi a dy sende. Grup bashkues. Pllakë (kokë, unazë) bashkuese (mek.). Kunj bashkues (mek.). Ind bashkues (anat.).
INTEGRÚES,~E mb. Që integron; përfshirës. Proces integrues. Faktor integrues.
✱Sin.: bashkues, përfshirës.
LÍDHËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që lidh duajt e të lashtave; ai që lidh diçka me rrip ose me një lidhëse tjetër. Lidhësit e duajve. Lidhësit e shartesave. Lidhësi i dengjeve të barit. Lidhës bari. Lidhësi i librave (shtypshkr.) libralidhës.
2. hek. Punëtor i hekurudhës që lidh varg vagonët e trenit. Lidhësi e dha sinjalin.
3. Tel i trashë, litar etj., me të cilin lidhim diçka për ta mbajtur drejt më këmbë; varg prej metali që bashkon a lidh dy pjesë të një vegle ose të një mjeti. Lidhësi i shtyllave të telefonit. Lidhësi i qostrës vargu që bashkon boshtin me dorezën.
4. Pjesë e mullirit si lopatë, e cila e kthen ujin që të mos bjerë në rrotën me fletë dhe ndalon kështu blojën. Lidhësi i mullirit. I vuri (i hoqi) lidhësin.
5. tek. Pjesë e një vegle a e një makine, zakonisht si hallkë, që shërben për ta lidhur atë pas diçkaje. Lidhësi i plugut. Lidhësi i rimorkios. Lidhës vagonësh. Nuk lejohet të qëndrosh mbi lidhës.
6. ndërt. Lëndë ndërtimi (si çimento, rrëshirë etj.), që përdoret për të lidhur e për të forcuar një përzierje.
✱Sin.: lidhak, hallkë, bashkues, forcues, ngjitës.
PËRBASHKÚES,~E mb. Që përbashkon; bashkues. Panairi përbashkues mbarëkombëtar i librit shkencor. Moment kyç e përbashkues.
TUB,~I m. sh. ~A, ~AT 1. Gyp prej metali, prej çimentoje, prej qelqi etj., i hapur nga të dyja anët e me gjerësi të ndryshme, nëpër të cilin kalojnë lëngje, gazra, avuj etj.; pajisje mjetesh e aparatesh të ndryshme, që kanë trajtë të tillë. Tub i thjeshtë. Tub thithës. Tub bashkues (ndarës). Tub elektronik. Tub çimentoje (çeliku, eterniti, gize, gome, teneqeje, qelqi). Tub uji (ajri). Tub shkarkimi. Tub i zënë (i bllokuar). Tuba shpimi. Tuba nafte. Tuba sobe. Tubat e ujësjellësit. Tubi i teleskopit. Tubi i shikimit pjesa kryesore e mikroskopit, e cila ka trajtën e një gypi. Reparti i tubave. Tub i ujërave të zeza. Ngjit (bashkoj) tubat.
2. anat., biol. Pjesë e zgjatur me trajtë të tillë në organizmin e njeriut e të kafshëve, nëpër të cilën kalojnë lëndë të ndryshme; gyp. Tubi i frymëmarrjes. Tubi i tretjes.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë