Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BARKVÉRDHË mb. 1. Që e ka barkun të verdhë. Bretkosa barkverdhë.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.
BRETKÓS/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT zool. 1. (lat. Rana) Kafshë e vogël me ngjyrë të murrme a të gjelbër, me këmbët e prapme të gjata, që ecën duke kërcyer dhe që mund të jetojë në ujë dhe në tokë. Bretkosë e gjelbër. Bretkosë bari. Zë bretkose. Tufë bretkosash. Këndojnë (kuakin) bretkosat. Stil bretkosë (sport.) mënyrë të notuari si bretkosë, duke i lëvizur anash me hapje të gjerë këmbët dhe duart brenda në ujë. S’këndon bretkosa në të thatë. (fj. u.).
2. Pjesë e parë e emërtimeve të pathjeshta për disa lloje bretkosash. Bretkosë barkverdhë (lat. Bombina variegata) bretkosë me një gjatësi deri në pesë cm, me kurriz të ashpër e të murrmë me pika ngjyrë kafe, me barkun dhe anët e brendshme të këmbëve me ngjyrë të verdhë me pika të zeza, që haset në pjesën më të madhe të Evropës. Bretkosë e dejeve (lat. Rana esculenta) bretkosë e gjelbër që hahet. Bretkosë e drurëve (lat. Hyla arborea) bretkosë e gjatë katër-pesë cm, me këmbë më të gjata se bretkosa e zakonshme, me kurriz zakonisht të gjelbër ose të përhimë, me bark të bardhë e me vija të zeza në të dyja anët. Bretkosë e gjelbër (lat. Pelophylax esculentus) bretkosë e zakonshme e Evropës. Bretkosë jeshile (lat. Hyla arborea) bretkosë e drurëve. Bretkosë kërcimtare (lat. Rana dalmatina) bretkosë e gjatë deri në tetë cm, me kurriz në ngjyrë kafe të çelur, me bark të bardhë, me këmbë shumë të gjata, që mund të kërcejë deri në dy metra. Bretkosë e leshterikut (lat. Rana lessonae) bretkosë e pellgjeve e përhapur në Evropë. Bretkosë e përrenjve (lat. Rana graeca) bretkosë petashuqe me kurriz ngjyrë kafe, që jeton në ujëra të ëmbla dhe në livadhe të viseve të Ballkanit. Bretkosë e zakonshme (lat. Rana ridibunda) bretkosë shumë e ngjashme me bretkosën e dejeve.
✱Sin.: breqe, çallkatore, çapërkosë, çapriskë, shapulicë, barkbardhë, zhabë.
PIKTH,~I m. sh. ~A, ~AT zool. 1. Qukapik.
2. Pjesë e parë e emërtimeve për disa lloje pikthash: Pikthi gushëbardhë (lat. Piculus leucolaernus). Pikthi gushëverdhë (lat. (lat. Picuius flavigula). Pikthi krahëkuq (lat. Piculus simplex). Pikthi i luleve (lat. Dicaeum cruentatum). Pikthi barkverdhë i luleve (lat. Dicaeum chrysorrheum). Pikthi gushëbardhë i luleve (lat. Dicaeum vincens). Pikthi gjoksverdhë i luleve (lat. Prionochilus maculatus). Pikthi kërbishteverdhë i luleve (lat. Prionochilus xanthopygius). Pikthi sqeptrashë i luleve (lat. Dicaeum agile). Pikthi i qeve (lat. Buphagus). Pikthi sqepkuq i qeve (lat. Buphagus erythrorhynchus). Pikthi sqepverdhë i qeve (lat. Buphagus africanus). Pikthi i thneglave (lat. Parmoptila woodhousei). Pikthi i verdhë qukapiku i përhimë. Pikthi i veshtullës (lat. Dicaeuni hirundinaceum) zogu i veshtullës.
QUKAPÍK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT zool. 1. Zog që jeton në zgavrat e drurëve nëpër pyje, me sqep të fortë, me të cilin shpon drurët për të ngrënë krimba a kandrra ose për të bërë fole; pikth, bredrure. Qukapiku është rikthyer në park për t’u ushqyer. Fole qukapiku.
2. Pjesë e parë e emërtimeve të pathjeshta që shënojnë lloje të ndryshme të këtij zogu. Qukapik barkkuq. Qukapik barkverdhë. Qukapik bishtartë. Qukapik larosh shpinëbardhë. Qukapik jakëkuq. Qukapik i gjelbër (lat. Picus viridis) qukapik me ngjyrë jeshile në pjesën e sipërme që fluturon vrullshëm, në formën e valëve, nga toka në një grumbull drurësh ose nga një fole milingonash në një livadh. Qukapik kokëbardhë. Qukapik kokëkuq. Qukapik i madh (lat. Dendrocopos major) qukapik me pendë bardhezi dhe me një njollë të kuqe në pjesën e poshtme të barkut. Qukapik i madh me pika. Qukapik qafëkuq. Qukapik i tokës. Qukapik trumcak. Qukapik veshverdhë. Qukapik i vogël larosh (lat. Dendrocopos minor) qukapik pyjor, që e kalon shumicën e kohës në majat e pemëve të larta në pyje dhe në parqe. Qukapik i vogël me pika. Qukapik i zi (lat. Dryocopus martius) qukapik që renditet si më i madhi në Evropë dhe në Azi, joshtegtues, që qëndron kryesisht në pyje gjethegjerë dhe në halorë.
✱Sin.: pik, pikth, bredrure, brelise, sqepadruth, sqepthatë, sqeptore, qokaç, qokatëz, qukëlaç, gjelac, takllore, torrkaç, shqepadru.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë