Fjalori

Rezultate në përkufizime për “barktharë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BARKTHATË

BARKTHÁTË mb. 1. Që e ka barkun fare të zbrazur, i pangrënë; i uritur. Ishin barkthatë.
2. Barkdërrasë, barkpetë.
3. Që nuk ka shëndet të mirë, shumë i dobët e shëndetlig (nga të pangrënët, nga ndonjë sëmundje etj.); që s’mbahet dot më këmbë, me gjysmë shpirti. Kish mbetur barkthatë e zhele-zhele.
4. keq. Që nuk lind dot fëmijë, shterpë, barkshuar (për gruan). Grua barkthatë.
✱Sin.: i pangrënë, i uritur, i zijosur, barkpangopur, barktharë, barkzbrazur, barkbosh, barkdërrasë, zorrëtharë, zorrëbosh.

BARKTHATË

BARKTHÁT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Grua që nuk lind dot fëmijë; shterpë, barktharë.

BERONJË

BERÓNJË mb. 1. Që nuk bën fëmijë; që nuk pjell; shterpë, mashkullore. Grua beronjë. Dele (dhi) beronjë. Tokë (arë) beronjë. Misër beronjë. A s’i fol tët biri se kërkon të shkojë, / S’di në jam me barrë, s’di në jam beronjë. (folk.).
2. Që nuk prodhon. Tokë (arë) beronjë. Misër beronjë.
✱Sin.: shterpë, mashkullore, e shterpët, shterpore, barkthatë, barktharë, barkshuar, sterile.

GURMAZTHATË

GURMAZTHÁTË mb. 1. Që nuk ka ngrënë gjë e nuk ka pirë fare. Erdhi i lodhur dhe gurmazthatë në shtëpi pas një dite të gjatë pune.
2. fig. I varfër, barktharë. Ai u rrit gurmazthatë, por sot është bërë një njeri i respektuar.
3. edhe si em. Sipas kuptimit të mbiemrit. Në treg, pranë dyqaneve plot dritë, rrinin gurmazthatët.

PABUKËS

PABÚKËS,~E mb. Që nuk ka bukë të hajë, i varfër, i pabukë.
✱Sin.: i varfër, i pabukshëm, i këputur, varfanjak, barktharë, barkpambushur, zorrëthatë, zorrëpangopur.

PREHËRTHATË

PREHËRTHÁTË mb. f. 1. Që nuk lind fëmijë. Grua prehërthatë.
2. Që ka mbetur pa fëmijë, që s’ka asnjë fëmijë (për një grua); qyqare. Mbeti prehërthatë.
3. si em. f. Sipas kuptimeve të mbiemrit.
4. si em. f., mallk. Iu thaftë barku, mos lindtë fëmijë! T’u thaftë prehri moj prehërthatë!
✱Sin.: prehërboshe, prehërnëmur, prehërzbrazët, prehërshprazët, barktharë, barkthatë, qyqare.

URITUR

URÍTUR (i, e) mb. 1. Që ka a që ndien uri; që nuk ka ngrënë; i pangopur; kund. i ngopur. Fëmijë i uritur. Bishë e uritur. Ishte i uritur. Ngriheshin të uritur nga sofra.
2. Që shpreh nevojën për të ngrënë, që tregon se ka uri. Me sy të uritur. Ndihem i uritur.
3. fig. Që ka etje të madhe për diçka, i etshëm. I uritur për punë. I uritur për dije.
✱Sin.: i urët, i urëtuar, i urishëm, i pangrënë, i panginjur, barkzbrazur, barkshuar, barkthatë, barktharë, barkdërrasë, barkzgopur, barkbosh, zorrëtharë, gojëtharë, gojëthatë, grykëtharë, barkbosh, sharrnjyer, i etur, i etshëm, i djegur i varfër.

ZORRËBOSH

ZORRËBÓSH,~E mb. Që nuk e ka ngopur barkun me bukë, që është i uritur e i pangrënë. Këta djem të varfërish dhe të pashkolluar, me rroba të vjetra e zorrëboshë, guxonin ta mundonin?
✱Sin.: i pangrënë, barkthatë, barktharë, barkzbrazur, barkzgropur.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë