Fjalori

Rezultate në përkufizime për “barkqitje”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

AMEL

AMÉL,~II m. 1. Bar për të dalë jashtë, bar vreri. Pi amel. Bleu amel.
2. Heqje barku, të hequrit bark, të dalët jashtë shumë. Kam amel. Më shkon amel. E zuri një amel. E lau ameli.
✱Sin.: jashtëqitje, barkqitje, barkshkuarje, spirë, diarre.

JASHTË

JÁSHT/Ë,~A f. Bizgë, purthë, barkqitje; barku i keq. E ka zënë jashta. Mos ha mish dhie se të zë jashta.

SHKULAN

SHKULÁN,~E mb. 1. Që ka barkqitje. Djalë shkulan.
2. Që është frikacak. Burrë shkulan.

SKEJTË

SKÉJT/Ë,~A f., bised. Barkqitje e hollë; bizgë. Ishte me skejtë. E kishte zënë skejta.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë