Fjalori

Rezultate në përkufizime për “barkpetë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BARKASHOR

BARKASHÓR,~E mb. 1. Që e ka barkun pak si të madh, barkmadh, barkalec; kund. barkpetë. Fëmijë barkashor.
2. Që ka lëshuar bark, që vjen si me bark. Qyp barkashor. Vorbë (bucelë) barkashore. Bostan barkashor.
3. keq. I pangopur, grykës; i babëzitur.
4. si em. m. e f. Sipas kuptimeve 1, 3 të mbiemrit.

BARKDERR

BARKDÉRR,~E mb., shar. 1. Që e ka barkun të madh nga të ngjallurit, barkmadh; kund. barkpetë, barkdërrasë, barkbosh.
2. Që s'ngopet kurrë, i pangopur.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit (për njerëzit).

BARKGUNGË

BARKGÚNGË mb. 1. Barkdalë, barkmadh; kund. barkpetë. Barkgunga nuk ia di barkpetës. (fj. u.).
2. Që i ka muskujt e barkut të fortë si gungë.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit.

BARKPETË

BARKPÉTË mb. 1. Që e ka barkun të sheshtë si petë; kund. barkfryrë. Pashë dy burra: një barkmadh e një barkpetë.
2. Me stomakun bosh, i pangrënë, i uritur, që i këndojnë zorrët.
3. Që s’ka gjë prej gjëje, që është shumë i varfër, me një gjysmë opinge.
4. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit. Barkpeta s’ka takat për punë. (fj. u.).

BARKTHATË

BARKTHÁTË mb. 1. Që e ka barkun fare të zbrazur, i pangrënë; i uritur. Ishin barkthatë.
2. Barkdërrasë, barkpetë.
3. Që nuk ka shëndet të mirë, shumë i dobët e shëndetlig (nga të pangrënët, nga ndonjë sëmundje etj.); që s’mbahet dot më këmbë, me gjysmë shpirti. Kish mbetur barkthatë e zhele-zhele.
4. keq. Që nuk lind dot fëmijë, shterpë, barkshuar (për gruan). Grua barkthatë.
✱Sin.: i pangrënë, i uritur, i zijosur, barkpangopur, barktharë, barkzbrazur, barkbosh, barkdërrasë, zorrëtharë, zorrëbosh.

PETAK

PETÁK,~E mb. 1. Që është i shtypur nga të dyja anët si petë, petashuq, rrasik. Gur petak. Peshk petak. Fjalë petake fjalë që zënë vend. Me kokë petake.
2. fig. Që është shtatlartë dhe i dobët, barkpetë.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimit 2 të mbiemrit.
✱Sin.: petashuq, rrasik, i rrasët, i shtypur, kryepetak, petëkrenç, barkpetë.

RRASIK

RRASÍK,~E mb. Që i ka faqet të rrafshëta, petashuq si rrasë, petak. Gur rrasik. Pllakë rrasike.
✱Sin.: rrasor, petashuq, i rrasët, i shtypur, kryepetak, petëkrenç, barkpetë.

RRASOR

RRASÓR,~E mb. Që është në trajtë rrase, që përbëhet nga rrasa të vëna a të shtrira në breza. Kalim i ngushtë rrasor. Shtresa rrasore.
✱Sin.: rrasik, petashuq, petak, i shtypur, petëkrenç, barkpetë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë