Fjalori

Rezultate në përkufizime për “barkmadh”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BARDHOC

BARDHÓC,~E mb. 1. arb. Barkmadh.
2. Që ka qimebardha (për kafshët).
3. si em. m. e f. Sipas kuptimit 2 të mbiemrit. Ndjell bardhocin.

BARKALAC

BARKALÁC,~E mb., tall. 1. Barkmadh.
2. keq. I pangopur, zorrëshpuar.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimevembiemrit.

BARKANEC

BARKANÉC,~I m. sh. ~A, ~AT Barkmadh.

BARKANJOZ

BARKANJÓZ,~E mb., keq. 1. Barkmadh.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimitmbiemrit.

BARKASHOR

BARKASHÓR,~E mb. 1. Që e ka barkun pak si të madh, barkmadh, barkalec; kund. barkpetë. Fëmijë barkashor.
2. Që ka lëshuar bark, që vjen si me bark. Qyp barkashor. Vorbë (bucelë) barkashore. Bostan barkashor.
3. keq. I pangopur, grykës; i babëzitur.
4. si em. m. e f. Sipas kuptimeve 1, 3 të mbiemrit.

BARKAÇ

BARKÁÇ,~E mb., keq. 1. I pangopur, grykës, i babëzitur. Njeri barkaç.
2. Barkmadh.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimevembiemrit.

BARKBARDHAK

BARKBARDHÁK,~E mb., keq. 1. Barkmadh.
2. I pangopur, grykës; i babëzitur.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimevembiemrit.

BARKDAULLE

BARKDAÚLLE mb. 1. Barkmadh. Lopë barkdaulle.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimitmbiemrit. Gati plasi nga jonxha barkdaullja.

BARKDERR

BARKDÉRR,~E mb., shar. 1. Që e ka barkunmadh ngangjallurit, barkmadh; kund. barkpetë, barkdërrasë, barkbosh.
2. Që s'ngopet kurrë, i pangopur.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimevembiemrit (për njerëzit).

BARKGUNGË

BARKGÚNGË mb. 1. Barkdalë, barkmadh; kund. barkpetë. Barkgunga nuk ia di barkpetës. (fj. u.).
2. Që i ka muskujt e barkutfortë si gungë.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimevembiemrit.

BARKHAMBAR
BARKLEDH

BARKLÉDH mb., bised., keq. Barkmadh1, 2.

BARKLUBI

BARKLUBÍ mb., keq. 1. Barkpangopur.
2. Barkmadh. Gojëmi e barklubi. (fj. u.).
3. si em. m. e f. Sipas kuptimevembiemrit.

BARKMACE

BARKMÁCE mb., bised. 1. Që ka barkvogël dhe nuk mundhajë shumë, që ha pak; kund. barkmadh.
2. si em. f. Sipas kuptimitmbiemrit.

BARKMADH

BARKMÁDH,~E mb., bised. 1. Që e ka barkunmadh; barkbuall. Vozë (barkë, shishe) barkmadhe.
2. Me trupngjallur e me barkkërcyer. Njeri barkmadh. Barkmadh e këmbëcingël.
3. Që ha shumë, grykës, i babëzitur.
4. fig., keq. pasurohetkurriz të të tjerëve; parazit. Matrapazë barkmëdhenj.
5. si em. m. e f. Sipas kuptimevembiemrit. Barkmëdhenjtë e pangopur.
Sin.: barkaçok, barkalaq, barkbardhak, barkdaulle, barkbuall, barkderr, barkthi, barkhambar, barkzhabë, bushiq, mullëmadh, barkledh, barkvozë.

BARKOJ

BARKÓJ,~I m. sh. ~, ~TË Njeri barkmadh.

BARKOÇ

BARKÓÇ,~E mb. 1. Barkmadh.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimitmbiemrit.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.