Fjalori

Rezultate në përkufizime për “barkbardhë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BARKBARDHË
BREQE

BRÉQ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET zool. (lat. Rana ridibunda) Bretkosë jeshile, bretkosë uji.
Sin.: bretkosë, bakakaq, çallkatore, çapërkosë, çapriskë, çapuskë, kakëzogëz, shapulicë, barkbardhë, zhabë.

BRETKOSË

BRETKÓS/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT zool. 1. (lat. Rana) Kafshë e vogël me ngjyrëmurrme a të gjelbër, me këmbët e prapmegjata, që ecën duke kërcyer dhemundjetojë në ujë dhetokë. Bretkosë e gjelbër. Bretkosë bari. Zë bretkose. Tufë bretkosash. Këndojnë (kuakin) bretkosat. Stil bretkosë (sport.) mënyrë të notuari si bretkosë, duke i lëvizur anash me hapjegjerë këmbët dhe duart brenda në ujë. S’këndon bretkosa në të thatë. (fj. u.).
2. Pjesë e parë e emërtimevepathjeshta për disa lloje bretkosash. Bretkosë barkverdhë (lat. Bombina variegata) bretkosë me një gjatësi deripesë cm, me kurrizashpër e të murrmë me pika ngjyrë kafe, me barkun dhe anët e brendshmekëmbëve me ngjyrëverdhë me pikazeza, që hasetpjesën më të madheEvropës. Bretkosë e dejeve (lat. Rana esculenta) bretkosë e gjelbërhahet. Bretkosë e drurëve (lat. Hyla arborea) bretkosë e gjatë katër-pesë cm, me këmbë më të gjata se bretkosa e zakonshme, me kurriz zakonishtgjelbër ose të përhimë, me barkbardhë e me vijazeza në të dyja anët. Bretkosë e gjelbër (lat. Pelophylax esculentus) bretkosë e zakonshme e Evropës. Bretkosë jeshile (lat. Hyla arborea) bretkosë e drurëve. Bretkosë kërcimtare (lat. Rana dalmatina) bretkosë e gjatë deritetë cm, me kurrizngjyrë kafeçelur, me barkbardhë, me këmbë shumëgjata, që mundkërcejë deri në dy metra. Bretkosë e leshterikut (lat. Rana lessonae) bretkosë e pellgjeve e përhapur në Evropë. Bretkosë e përrenjve (lat. Rana graeca) bretkosë petashuqe me kurriz ngjyrë kafe, që jetonujëraëmbla dhelivadheviseve të Ballkanit. Bretkosë e zakonshme (lat. Rana ridibunda) bretkosë shumë e ngjashme me bretkosën e dejeve.
Sin.: breqe, çallkatore, çapërkosë, çapriskë, shapulicë, barkbardhë, zhabë.

NGATARRICË

NGATARRÍC/Ë, ~A f. sh. ~A, ~AT zool. (lat. Sciurus vulgaris) Lloj ketri më i gjatë se geri, kërcen larg nëpër degë; ketër, lëkitër. Ngatarricë barkbardhë. Kërcen ngatarrica dru më dru. Ngjitet pemëve si ngatarricë. E dredh bishtin si ngatarrica është dredharak.
Sin.: ketër, lëkitër.

SHAPULICË

SHAPULÍC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. zool. (lat. Bufo viridis) Amfib me madhësi mesatare, që gjendet më së shumtivende malore, me trupmbuluar me njollagjelbra dhebardha; zhabë, çapërkosë. Shapulica doli nga uji. Pellgu ishte mbushur me shapulica. Shapulica është një amfib. Shapulica barkbardhë (lat. Rana ridibunda) bretkosa e zakonshme, zhaba.
2. si mb., fig.është trupvogël, jo e bukur dhe e ngathët. Grua shapulicë.
Sin.: zhabë, bretkosë, breq, bretk, çapërkosë, bretkosë, thith, thithëlopë.

TANAGER

TANAGÉR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT zool. (lat. Thraupinae) 1. Zog i familjes së Harabelorëve, me ngjyra shumëgjalla (të ndezura). Tanageri ushqehet me kandrravogla.
2. Pjesë e parë e emërtimevepathjeshta për disa tanagerë, që tregon veçanti të tij. Tanageri barkbardhë (çafkëndezur, gjoksartë, i artë, i Darvinit, i ullinjtë, kokëkuq, kryekaltër, kryeportokalltë, shumëngjyrësh, etj.).

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.