Fjalori

Rezultate në përkufizime për “barkashor”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BABËZI

BABËZÍ,~A f. 1. Të qenët i pangopur, grykësi e madhe, pangopësi; lakmi e pashuar. I hyri babëzia. Ishte bërë babëzi. Nuk ngopej nga babëzia. E ka zënë babëzia (dikë) ha e pi shumë; lakmon tepër.
2. Zi e madhe, varfëri e mjerim; fatkeqësi e rëndë. I solli babëzi. E mbuloi babëzia. Dolëm nga babëzia. Fjalët e shumta janë babëzi. (fj. u.). Zia bie babëzi. (fj. u.).
3. bised. Njeri i babëzitur; llupës, lakmitar, thes me dy gryka. Ishte bërë babëzi.
✱Sin.: babëzitje, grykësi, llupësi, pangopësi, makutëri, lakmi, shtirë, tamah, neps, ladutëri, lakutëri, shtirë, llupës, llufitës, llupash, hamës, fytmadh, gopç, lakmitar, barkmadh, barkaç, barkashor, gushëmadh, gushëshpuar, vampir.
♦ I ka hyrë babëzia (dikujt) shih i ka hyrë zia (dikujt).

BARKASHOR

BARKASHÓR,~E mb. 1. Që e ka barkun pak si të madh, barkmadh, barkalec; kund. barkpetë. Fëmijë barkashor.
2. Që ka lëshuar bark, që vjen si me bark. Qyp barkashor. Vorbë (bucelë) barkashore. Bostan barkashor.
3. keq. I pangopur, grykës; i babëzitur.
4. si em. m. e f. Sipas kuptimeve 1, 3 të mbiemrit.

BARKUAR

BARKÚAR (i, e) mb. Që ka lëshuar bark, barklëshuar. Mur i barkuar. Tra i barkuar.
✱Sin.: barkrënë, barkvarur, i harkuar, i barkësuar, barkashor, barklëshuar, i barrosur, i batuar.

GJUHËLOPË

GJUHËLÓPË mb., keq. 1. Që kërkon gjithnjë më shumë pa u ngopur; i pangopur; grykës. Mos u sill si gjuhëlopë!
2. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit. - Gjuhëlopë, s’ngopesh kurrë!
✱Sin.: i pangopshëm, i panginjur, i babëzitur, grykës, babëziar, barkpangopur, barkashor, barkshpuar, barkaç, barklubi, barkthes, barkderr, barkdosë.

LAKMEC

LAKMÉC,~I m. sh. ~ Ë, ~ËT keq. Lakmitar, ziliqar. Me shikim lakmeci. Lakmec i madh.
✱Sin.: i panginjshëm, i pangopshëm, gllabërues, ngrënës, makut, lakut, ladut, i panginjur, lëfos, llufitës, i etshëm, lubi, ujk, grykës, hamës, barklubi, barkmadh, copamadh, barkpangopur, barkshpuar, barkthes, barkpanginjur, gojëlubi, zhvatës, zhvatarak, thonjgjatë, përlarës, llupës, i pangopur, hamëtor, përpirës, fytës, fytmadh, gushëshpuar, i babëzitur, zorrëshpuar, grykësor, babëziar, grabitës, grabitqar, i zijosur, barkaç, barkashor, resëtar, ziliqar, resëkeq, nepsqar.

LAKMITAR

LAKMITÁR,~E mb. 1. Që ka lakmi; që shpreh lakmi; lakmues. Njeri lakmitar. Grua lakmitare. Me sy (me vështrim) lakmitar.
✱Sin.: lakmues, i panginjshëm, i pangopshëm, gllabërues, ngrënës, makut, lakut, ladut, i panginjur, lëfos, llufitës, i etshëm, lubi, ujk, grykës, hamës, barklubi, barkmadh, copamadh, barkpangopur, barkshpuar, barkthes, barkpanginjur, gojëlubi, zhvatës, zhvatarak, thonjgjatë, përlarës, llupës, i pangopur, hamëtor, përpirës, fytës, fytmadh, gushëshpuar, i babëzitur, zorrëshpuar, grykësor, babëziar, grabitës, grabitqar, i zijosur, barkaç, barkashor, resëtar, ziliqar, resëkeq, nepsqar.

LAKMITAR

LAKMITÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që ka lakmi; ai që shpreh lakmi; lakmues. Lakmitar i madh (i pangopur).
✱Sin.: lakmues, lakmec, gllabërues, ngrënës, makut, lakut, ladut, i panginjur, lëfos, llufitës, i etshëm, lubi, ujk, grykës, hamës, barklubi, barkpangopur, barkshpuar, barkthes, barkpanginjur, gojëlubi, zhvatës, zhvatarak, thonjgjatë, përlarës, llupës, i pangopur, hamëtor, përpirës, fytës, fytmadh, gushëshpuar, i babëzitur, zorrëshpuar, grykësor, babëziar, grabitës, grabitqar, i zijosur, barkaç, barkashor, resëtar, ziliqar, nepsqar.

LAKMUES

LAKMÚES,~E mb. Që lakmon diçka a dikë, që ka lakmi për diçka a për dikë; që shpreh lakmi; lakmitar, i pangopur. Njeri lakmues. Fuqitë lakmuese. Me sy (me shikim) lakmues.
✱Sin.: i panginjshëm, i pangopshëm, gllabërues, ngrënës, makut, lakut, ladut, i panginjur, lëfos, llufitës, i etshëm, lubi, ujk, grykës, hamës, barklubi, barkmadh, copamadh, barkpangopur, barkshpuar, barkthes, barkpanginjur, gojëlubi, zhvatës, zhvatarak, thonjgjatë, përlarës, llupës, i pangopur, hamëtor, përpirës, fytës, fytmadh, gushëshpuar, i babëzitur, zorrëshpuar, grykësor, babëziar, grabitës, grabitqar, i zijosur, barkaç, barkashor, resëtar, ziliqar, resëkeq, nepsqar.

PANGOPSHËM

PANGÓPSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që ha e pi pa masë, që nuk ka të ngopur kurrë, makut, grykës.
2. fig., keq. Që nuk është i kënaqur asnjëherë me atë që ka ose me atë që ka arritur; që është gjithnjë i etur për pasuri e mall. Njeri i pangopshëm.
✱Sin.: i pangopur, i pangishëm, i panginjur, grykës, makut, i pakorë, i babëzitur, babëziar, barkpangopur, barkashor, barkshpuar, barkaç, barklubi, barkthes, barkderr, barkdosë, lubi, sypangopur, syurët, sylugat.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë