Fjalori

Rezultate në përkufizime për “barkalaq”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BARKMADH

BARKMÁDH,~E mb., bised. 1. Që e ka barkunmadh; barkbuall. Vozë (barkë, shishe) barkmadhe.
2. Me trupngjallur e me barkkërcyer. Njeri barkmadh. Barkmadh e këmbëcingël.
3. Që ha shumë, grykës, i babëzitur.
4. fig., keq. pasurohetkurriz të të tjerëve; parazit. Matrapazë barkmëdhenj.
5. si em. m. e f. Sipas kuptimevembiemrit. Barkmëdhenjtë e pangopur.
Sin.: barkaçok, barkalaq, barkbardhak, barkdaulle, barkbuall, barkderr, barkthi, barkhambar, barkzhabë, bushiq, mullëmadh, barkledh, barkvozë.

TORK

TÓR/K,~KU m. sh. ~QE, ~QET 1. Dërrasë e madhe dhe e trashëmullirin e vajit, që shërben për të shtypur ullinjtë; shkelës ulliri. Torku i mulliritvajit.
2. Enë druritrajtë govate, ku vihet rrushi për t’u shtypur; govatë për të shtypur rrush; shtrydhëse, shkelës rrushi. Tork i madh (i vogël).
3. Trung druri i gërryer përbrenda, që shërben për të mbajtur misër. E hidhnin (e ruanin) misrintork.
4. fig. Barkalaq, barkmadh, mullëmadh. Edhe pse i ri, është bërë si tork.

ÇAPROK
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.