Fjalori

Rezultate në përkufizime për “balturinë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BALTORE

BALTÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Enë prej balte (qyp, tas, tavë, shtambë etj.); balturinë. Baltore për gjellë (për ujë). Grumbull me baltore.
2. Poçeri. Në fshat kishte dy baltore.
3. Baltishtë. Nuk mbillet gruri në baltore.

GJOL

GJOL,~I m. sh. ~E, ~ET bised. 1. Liqen; kënetë. Gjol i madh. Gjoli i vogël.
2. Baltë e madhe, llucë e hollë. Mbeti në gjol. U bë vendi gjol.
✱Sin.: gjolishtë, gjolare, moçal, kënetishtë, ligatinë, vurg, llurbë, llapërçinë, llokajë, balturinë.
♦ *Iu bë gjol e përrua i dolën përpara gjithfarë pengesash, nuk i shkuan mirë punët, nuk i shkoi mbarë.

GJOLARE

GJOLÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET bised. Tokë ose arë që mban ujë; gjol; kënetë. Gjolarja mbushej me ujë.
✱Sin.: gjolishtë, moçal, kënetishtë, ligatinë, vurg, llurbë, llapërçinë, llokajë, balturinë.

GJOLISHTË

GJOLÍSHT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT [GJOLÍSHT/E,~JA f. sh. ~E, ~ET] bised. Vend me ujë; gjol i vogël, kënetë e vogël. Pas shiut ara u kthye në gjolishtë.
✱Sin.: gjolare, moçal, kënetishtë, ligatinë, vurg, llurbë, llapërçinë, llokajë, balturinë.

LLUCË

LLÚC/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT Baltë e hollë; vend me baltë të tillë. Llucë e madhe. Vend me llucë. Ecte nëpër llucë. Ra në llucë. Kapërceu llucën.
✱Sin.: llurbë, llapërçinë, llokajë, balturinë, lerë, llum, gjol, kërrlë, baltë, baltovinë, batak, lloç.
♦ U bë llucë (dikush) i ra vlera fare, ka rënë shumë poshtë si njeri; u bë baltë2. E la në llucë (dikë) shih e la në baltë (dikë). I mbeti gomari në llucë (dikujt) keq. nuk është mirë nga gjendja ekonomike, është trokë; nuk ka asgjë në hambar; (është) kripë në diell (dikush); është (ka mbetur) krunde (dikush); kund. i pjell edhe gjeli (këndesi, kaposhi, kokoshi). Mbeti (ngeci) në llucë (dikush) shih mbeti (ngeci) në baltë (dikush). S’e nxjerr dot *çizmen nga lluca (nga bataku) (dikush) mospërf. E nxori (e ngriti) nga lluca (dikë) shih e nxori (e ngriti) nga balta (dikë).

SKLLOP

SKLLÓP,~II m. 1. Borë e shkelur e përzier me baltë, llucë. Rrugët ishin bërë tërë skllop. U përzie skllopi më shiun, nuk mund të ecnin më.
2. onomat. Zhurmë e përplasjes së këmbëve në baltë. Dëgjohej skllopi i udhëtarëve nëpër baltërat e fushave.
✱Sin.: baltë, llurbë, llapërçinë, llokajë, balturinë. ♦* E bëri skllop diçka e zbuti shumë duke e rrahur me diçka a duke e zier, e squlli.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë