Fjalori

Rezultate në përkufizime për “balsamosur”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BALSAMOSUR

BALSAMÓSUR (i, e) mb. I balsamuar. Trup i balsamosur. Lejlek (beng, skifter) i balsamosur. Insekte të balsamosura. Ruhet i balsamosur. U duk si i balsamosur. Shqiponjën tënde e kemi të balsamosur.

MUMIE

MÚMI/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Kufomë njeriu e balsamosur a e tharë në mënyrë të tillë që të mos prishet për një kohë të gjatë. Mumie e vjetër. Mumiet e faraonëve. Mumiet e Egjiptit. I thatë si mumie. Rri si mumie rri pa lëvizur; rri si i ngrirë, sikur s’është i gjallë.
2. fig. Njeri, të cilit i mungon gjallëria, që mezi lëviz a që rri si i ngrirë. Është mumie.

MUMIFIKIM

MUMIFIKÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Balsamosje dhe më pas tharje e një kufome. Ekzistonte riti i mumifikimit të faraonëve.
2. Kufomë e balsamosur. Janë zbuluar mumifikime të shumta.

MUMIFIKOJ

MUMIFIK/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. E kthej në mumie duke e balsamosur dhe duke e lënë të thahet. Kishte punuar tërë natën për ta mumifikuar shpendin.

PABALSAMOSUR

PABALSAMÓSUR (i, e) mb. Që nuk është i balsamosur; që nuk është balsamosur; kund. i balsamosur. Trupi i saj, ende i ngrohtë, i pabalsamosur, ishte aty.

RRËQEBULL

RRËQÉBU/LL,~LLI m. sh. ~J, ~JT zool. 1. Kafshë e egër mishngrënëse e ngjashme me macen, me trup deri një metër të gjatë, me qime të butë, të dendur e me ngjyrë të murrme lara-lara, me veshë të ngritur e me bisht të shkurtër. Lëkurë rrëqebulli. Rrëqebuj të balsamosur. Studioi një nga rrëqebujt e Ballkanit.
2. Pjesë e parë e emërtimeve të pathjeshta për disa lloje rrëqebujsh. Rrëqebull amerikan. Rrëqebull Spanje. Rrëqebull shkretëtire.
✱Sin.: luqerbull, lubardhë.
♦ Iu bë rrëqebull iu ngjit pas dikujt, nuk i ndahet, iu qep pas.

SARKOFAG

SARKOFÁG,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Arkë prej guri, mermeri etj. me kapak, ku vendoset trupi i të vdekurit për t'u varrosur ose për t'u ruajtur i balsamosur. Sarkofag egjiptian. Sarkofag i gdhendur. Sarkofag mermeri. Në Egjiptin e Lashtë, sarkofagët përfaqësonin mburojën e jashtme. Sarkofagët e Romës së Lashtë ishin të bërë prej metali, allçie ose guri gëlqeror.
✱Sin.: arkivol, qivur, sarg.

SHPEND

SHPEND,~I m. sh. ~Ë, ~ËT zool. 1. Kafshë kurrizore me trup të mbuluar me pendë e me pupla, me dy krahë, me dy këmbë e me sqep, që bën vezë dhe që në përgjithësi mund të fluturojë; klasa e këtyre kafshëve. Shpendët shtëpiakë. Shpendët e egër. Shpendë shtegtarë (të përhershëm, endacakë). Shpendë ujës (uji). Shpend i balsamosur. Shpend deti. Shpend gjahu. Mish shpendësh. Plehu i shpendëve. Shtimi i shpendëve. Rritësit e shpendëve. Thertore shpendësh. Sëmundjet e shpendëve.
2. krahin. Kafshë a zogj që jetojnë në natyrë në gjendje të egër. Shpendë gëzofi kafshë si dhelpra, kunadhja e lepuri. Shpendë puplash zogj si pata, rosa, thëllëza, shaptorja etj.
3. euf. Ujk; kafshë grabitqare. Ia hëngri shpendi dhinë. Ruanin natën mos vinte shpendi.
♦Shpend pa krahë njeri pa ndihmë e pa përkrahje, dikush që është në gjendje tepër të vështirë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë