Fjalori

Rezultate në përkufizime për “balishë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BALLUKE

BALLÚK/E,~JAI f. sh. ~E, ~ET 1. Tufë flokësh më të gjatëbie mbi ballë; kryes. sh. flokëtlëshohen mbi ballë, flokët e ballit; flokët. Ballukegjata (të dredhura). Me ballukemëdha. Balluket e ballit. Lë (mban) balluke. Kreh balluket. Preu balluket. Hedh balluket prapa. Balluke flokëshdredhur. - Nënë, moj, ç’i pëlqeve djalit? / - Bijë, moj, balluken e ballit! (folk.).
2. Dele, dhi ose lopë me një tufë qimeshgjata i bien mbi ballë. Balluket e tufës.
Sin.: ballare, përballëse, cullufe, kablosh, perçe, balishë, kaçirubë, bejleg.
Hedh balluket përmbi sy (dikush) e mban veten si i ditur e si i zoti, tregohet sikur s’do t’ia dijë për askënd e për asgjë, mbahet me të madh; shet mend. Vajti për balluke e la kokën (rrashtën) (dikush) iron. kërkoi për diçka më të mirë, por humbi edhe atë që kishte dheështë më e rëndësishme a me më shumë vlerë se ajokërkoi; shkoi (vajti) për lesh e erdhi i qethur. I kanë zënë sytë balluket (dikujt) e kujton veten për të zotin a për trim e nuk sheh si është e vërteta; i është rritur mendja.

BALUSHË

BALÚSH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. BalëI, 1. Viç me balushëballë.
2. Njollë e ndritshmeformohet në një vendmbyllur e të errët, ku bie një rreze drite. Balushë drite.
3. zool. BalëII.
4. zool. BajzëI. Balusha buzë detit.
5. Lopë e kuqe me pullëbardhëballë. O të pastë nana, moj balushë, / Vedrën plot çdo ditë ma mbush! (folk.).
6. Pjesë e arës ku nuk ka mbirë fara. Arë gjithë balusha.
7. fig., tall. Lëkura e kokës pasi bien flokët, tullë, qere; pjesa e zhveshur ose e rrjepur e kokës; rogë. U me balusha.
Sin.: balë, balishë, baliskë, bajzë, njollë, blanë, larë, vulë, pllangë, pullë, lule, leqe, tullë, qere, rogë.
*Rrenë me balushë keq.

BALË

BÁL/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. Pullë e bardhëkanë disa kafshëkokë ose në trup; balushë, blanë. Kau me balë. Dhi me bala. Qengji ish pjellë me balë.
2. Kafshë shtëpiake (zakonisht dele, dhi ose lopë), që ka një pullëbardhëballë, në turi ose në trup. Moli balën. Ndjell syskë, bejkë e balë, / Edhe deshtë me këmborë. (folk.).
3. fig. Njollë turpi, damkë, vulë. Është me balë. I vunë një balëmadhe.
Sin.: njollë, blanë, balushë, balishë, larë, vulë, pllangë, pullë, lule, leqe, zhibël, llackë.
Ca *lara e ca bala. Iu vu bala (dikujt) u njollos me turp; është me damkë (dikush).

KAÇIRUBË
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.