Fjalori

Rezultate në përkufizime për “backë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BACKË

BÁCK/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. Goditje me pëllëmbë, dackë, shuplakë, shputë. I futi (i dha) ca backa.
2. fig. Goditje e fortë a fyerje që bëhet në sy të të tjerëve. E mori një backë të mirë.
✱Sin.: dackë, shuplakë, shpullë, shputë, lapër, strunxë, flakaresh, flakërimë, paravesh.

BACKË

BÁCK/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT anat. Gropëz në mes të leqeve të këmbës, gropa e këmbës në anën e kundërt të gjurit; falë e gjurit. Më dhemb në backë.

DACKË

DÁCK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Goditje me pëllëmbë në fytyrë, shuplakë, shpullë. Dackë e fortë. I dha (i futi, i hoqi) një dackë. Hëngri ca dacka.
2. fig. Goditje e rëndë që i jepet dikujt, që e poshtëron dhe e ul atë në sy të botës; goditje që i jep tjetrit një mësim të mirë e i tregon vendin. Dackë e rëndë. Hëngri një dackë të mirë.
✱Sin.: backë, pëllëmbë, shuplakë, shpullë, lapër, shputë, flakërimë, paravesh, shukretë, shitë, partinë.
♦ I dha një dackë (një *shuplakë) (dikujt). Hëngri (mori) një dackë (një *shuplakë) (dikush).

SHIPKË

SHÍPK/ËI,~A f. sh. ~A, ~AT Goditje me pëllëmbë, dackë; shuplakë. Ia dha një shipkë. Godas me shipkë. Hëngri dy shipka.
✱Sin.: pëllëmbë, shpullë, dackë, flakaresh, flakërimë, paravesh, backë, lapër, strunxë, shukretë, shputë, partinë, shitë, shuplakë.

SHUPLAKË

SHUPLÁK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Pëllëmba e dorës; shpullë, dackë. Shuplakat e dorës. - Krahët lart, shuplakat përpara (përbrenda)! Rrah shuplakat duartrokas. Ia veshi me shuplakë i ra me pëllëmbë.
2. Goditje me pëllëmbë, pëllëmbë, shpullë. Shuplakë e fortë. Hëngri ca shuplaka. E qëlloi disa herë me shuplaka.
3. Goditje a shkalje prej zanave ose prej orëve; shuplakje. Mori shuplakë u shitua.
4. fig. Veprim që është për dikë një goditje e fortë a një fyerje e rëndë. E hëngri një shuplakë të fortë. U turpërua nga ajo shuplakë e rëndë. Nxori mësim nga ajo shuplakë.
5. Masë gjatësie sa katër gishtat e dorës për së gjeri e të puqur njëri me tjetrin. Një shuplakë borë. Dy pëllëmbë e një shuplakë i gjerë.
6. Pjesë e sëpatës që kthehet poshtë me kënd të drejtë.
✱Sin.: pëllëmbë, shpullë, dackë, flakaresh, flakërimë, paravesh, backë, lapër, strunxë, shukretë, shputë, partinë, shitë.
♦ I dha një shuplakë (një dackë) (dikujt a diçkaje) e qortoi rëndë dikë, i dha një mësim të mirë; i dha një dënim të merituar; i dha një goditje diçkaje. Fshihet nën *hijen e shuplakës (dikush). tall. Mori (hëngri) një shuplakë (një dackë) (dikush a diçka) mori një mësim të mirë dikush për atë që tha a që bëri, mori dënimin e merituar; mori një goditje diçka. E mbaj në shuplakë (në *pëllëmbë) të dorës (dikë).

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë