Fjalori

Rezultate në përkufizime për “athëtuar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ATHTËSUAR

ATHTËSÚAR (i, e) mb. I athëtuar.

ATHËTUAR

ATHËTÚAR (i, e) mb. 1. Që është bërë i athët, që ka marrë shije të athët. I athëtuar së tepërmi.
2. I athët (për motin). Mot i athëtuar. Mëngjes i athëtuar.
3. fig. Që është hidhëruar, që është i pakënaqur e i zemëruar nga diçka e keqe, që është prishur për shkak të një zënke. I athëtuar në fytyrë. Miqësi e athëtuar.

BIZHATUR

BIZHÁTUR (i, e) mb., bised. 1. Që i shkojnë mornica në trup, i rrëqethur.
2. Që i është mpirë (trupi etj.), i mpirë, i ngrirë, i paralizuar.
✱Sin.: i ngjethur, i rrëqethur, i përqethur, i drithëruar, i mpirë, i drunuar, i ngathur, i ngalur, i athëtuar.

PAKËNAQUR

PAKËNÁQUR (i, e) mb. 1. Që nuk është i kënaqur; që nuk kënaqet asnjëherë; që ka një pakënaqësi, që shpreh pakënaqësi; kund. i kënaqur. Njeri i pakënaqur. E bëri të pakënaqur. Mbeti i pakënaqur.
2. Që nuk ka marrë atë që kërkonte a që shpresonte, që nuk i janë plotësuar dëshirat; kund. i kënaqur. Mbeti i pakënaqur. Iku i pakënaqur.
✱Sin.: buzëvarur, buzëlëshuar, qejfprishur, qejfmbetur, hatërmbetur, turivarur, qortimemadh, i athëtuar, i thartuar, i zemëruar, i zhgënjyer.

PIKËLLUAR

PIKËLLÚAR (i, e) mb. Shumë i hidhëruar, i helmuar. Prind i pikëlluar. Nënë (motër) e pikëlluar. Ishte shumë i pikëlluar (nga vdekja e nënës). Qante e pikëlluar.
✱Sin.: i pikërruar, i pikët, i brengosur, i hidhëruar, i helmuar, i helmatisur, helm, i helmët, i athëtuar, i vrerosur, vrer, i shastisur, i dëshpëruar, i plagosur, i plasur, pikërënë, zemërplagosur, zemërvrarë, zemërplasur, zemërpërvëluar, zemërbrengosur, zemërdjegur, zemërndrydhur, zemërthyer, zemërnxirë, zemërsfilitur, zemërzhuritur, shpirtvrarë, shpirthelmuar, shpirtplagosur, shpirtbrengosur, shpirtzbrazur, i mjeruar, buzëplasur, buzëçarë, buzëqarë, buzëdjegur, buzëpërvëluar, buzëpjekur, buzëvrer, buzëkyçur, kokulur, i trishtuar, i rrushkulluar, i tronditur, i zhuritur, i vrarë, i vrertë, i lënduar, i djegur, i përvëluar, i shajtuar.

PREKUR

PRÉKUR (i, e) mb. 1. Që është prekur nga një sëmundje; i sëmurë; kund. i paprekur. Fidanët e prekur. Pemët (kokrrat) e prekura. Kafshët (bagëtitë) e prekura. Bletët e prekura.
2. bised. Që është prekur nga tuberkulozi. Njeri i prekur. Ishte i prekur. Spital për njerëz të prekur. Klimë shumë e mirë për njerëzit e prekur.
3. fig. Që ka mbresa të thella për diçka, i mallëngjyer; që ndien dhembje për dikë a për diçka; i tronditur, i shqetësuar shumë; i fyer. I prekur në sedër. Ishte shumë i prekur. E ndjente veten të prekur.
✱Sin.: i cenuar, i nisur, i cenosur, i sëmurë, i emocionuar, i mallëngjyer, i pezmatuar, i lënduar, i tronditur, i dokëndisur, i fyer, i veremosur, i përndjekur, i thartuar, i vrarë, i athëtuar, i dhembshur, i shqetësuar, sedërfyer, sedërlënduar, i fshikur.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë