Fjalori

Rezultate në përkufizime për “athëtor”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BRUSHMË

BRÚSHM/Ë (i), ~E (e) mb. 1. I athët, që ka shije pak si të thartë e pak si të hidhur (për verën dhe për disa pemë); kund. i ëmbël. Verë e brushme. Kumbull e brushme. Komposto e brushme.
2. fig. Që nuk sillet butë e me dashamirësi; i vrazhdë, idhnak, i sertë (për njerëzit); kund. i butë. Njeri i brushmë.
Sin.: i athët, i thartë, i tharmë, athëtor, thartosh, i pikët, bistër, i ashpër, i vrazhdë, idhnak, i sertë, i rreptë, i egër, i prapë, zemërak, i hidhur.

THARTË

THÁRTË (i, e) mb. 1. Që ka shijefortë si të limonit a si të uthullës dhe që të mpin dhëmbët, shumë i athët; që ka thartirë; kund. i ëmbël. Mollë (kumbulla) të tharta. Rrush i thartë. Kos (dhallë) i thartë. Verë e thartë. Çorbë e thartë. Supë e thartë. Qenka uthull e thartë!
2. kim. përmban acid, që ka vetitë e acidit, thartor.
3. fig. Që të prek e të lëndon, jo i pëlqyeshëm, i ashpër, therës; që sillet ashpër e me inat; jo i mirë, i keq. Fjalëtharta. Njeri i thartë. Grua e thartë.
Sin.: thartanik, thartosh, i athët, athëtor, thartor, tharbacak, thartul, i tharbët.
Fjalëtëmbla, punëttharta. Kërkon *dhallëthartëkollozheg (dikush).

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.