Fjalori

Rezultate në përkufizime për “atdhetare”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ANTIPATRIOTE

ANTIPATRIOT/E,~IA f. sh. ~E, ~ET Ajovepron kundër interesaveatdheut; ajo që nuk ka ndjenja atdhedashurie ose që kundërshton patriotizmin; kund. patriote, atdhetare, mëmëdhetare. Ato u quajtën antipatriote. E trajtuan si antipatriote.
Sin.: kundëratdhetare, joatdhetare, antiatdhetare, kundërpatriote, jopatriote.

ATDHEDASHËSE
ATDHETARISHT

ATDHETARÍSHT ndajf. Me dashuri për atdheun e për popullin e vet; me frymë atdhedashurie, me ndjenjën e atdhetarit, si atdhetar; në mënyrë atdhetare. Punoj (veproj) atdhetarisht. Sillet atdhetarisht. Flet atdhetarisht.

DREJTOHEM

DREJT/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv., vet. v. III Bëhet vetë e drejtë diçka që ka qenë e shtrembër, e lakuar a e përkulur, e kërrusur, e pjerrët a me dredha; shtrihet; kund. shtrembërohet, përkulet. U drejtuan degët (fidanët, bimët). U drejtuan dërrasat. U drejtua dyshemeja (tavani). Iu drejtua trupi (qafa, këmba).
2. vetv., vet. v. III Rregullohet, merr pamjen dhe gjendjen e vet të rregullt a të zakonshme. Iu drejtuan sytë (për dikë që i ka pasurshtrembër).
3. vetv. Marr drejtimin në një pikëcaktuar, kthehem nga ajo anë drejtcilës do të lëviz; kthehem drejt asaj ane a hapësire ku gjendet dikush a diçka; kthehem a nisem në një drejtimcaktuar; shkoj. U drejtuan nga perëndimi (nga veriu). Drejtohet me fytyrë nga dielli. Drejtohet nga nxënësit (nga dëgjuesit). U drejtua për në fshat (për në shkollë, për në det). U drejtua nga e djathta (nga e majta, lart...).
4. vetv. Shkoj te dikush për t'i bërë një kërkesë etj., vetekëshillohem me të a t'i kërkoj ndihmë; i them a i flas për diçka; u bëj thirrje ndjenjave, ndërgjegjes etj. të dikujt për diçka. Iu drejtua drejtuesitgrupit. U drejtohet studentëve. U drejtohet ndjenjave atdhetare. I drejtohet mendjes dhe zemrëstyre. Iu drejtua me fjalëngrohta (të buta, të ashpra). Iu drejtua me një letër (me një lutje). I drejtohet për ndihmë.
5. fig., vetv., vet. v. III Vete, shkon në një drejtim. Sytë e të gjithëve u drejtuan te hyrja. Vëmendja u drejtua te detyra kryesore.
6. pës. e DREJTÓJ.
Sin.: ndreqem, rrafshohem, kthehem, sillem, shkoj, vete, përqendrohet, orientohet, përplasem.

MËMËDHETARE

MËMËDHETÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET lart. Ajo që e do atdheun dhe lufton për të, atdhetare. Libër kushtuar dy mëmëdhetareve.
Sin.: atdhetare, atdhedashëse, patriote, vatanlie.

PATRIOTE

PATRIÓT/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajo që do atdheun dhe popullin e vet dhe që u shërben atyre me besnikëri, ajolufton me vetëmohim për të mbrojtur interesat e vendit e të popullit të vet; atdhetare. Patriote e shquar. Patriote e flaktë.
2. bised. Ajo që ka të njëjtin atdhe me një tjetër; ajoështë nga e njëjta krahinë me një tjetër ose me të tjerë; bashkatdhetare.

PSEUDOATDHETARE
VATANLIE

VATANLÍ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Ajo që e do vendin e vet, që e do tokën e trojet e veta. Ajo vatanlia jeton e gjallëron në vatanin e vet.
Sin.: atdhedashëse, atdhetare, atdhesore, mëmëdhetare, patriote, patriotike.

VËLLAZËRI

VËLLAZËRÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. përmb. Tërësia e vëllezërve, vëllezërit. U mblodh (erdhi) vëllazëria.
2. nj. Lidhja e ngushtë e dashuria ndërmjet vëllezërve ose ndërmjet njerëzve të një gjaku; të qenët vëlla me dikë. ruajmë vëllazërinë! E kanë ruajtur vëllazërinë. E kanëshenjtë vëllazërinë.
3. etnogr. Nënndarje e një fisi, i cila përbëhet nga disa familjemëdha ose nga disa grupe familjesh të së njëjtës prejardhje nga ana e babait me pronëpërbashkët dhe ndahejdisa barqe sipas numritdjemve. Vëllazërimëdha (të vogla). Vëllazëri me pesë barqe. Fis me tri (me katër, me gjashtë) vëllazëri. Janë në një vëllazëri.
4. vet. nj. Shoqëri a miqësi e ngushtë e disa njerëzve që i lidhin interesat dhe qëllimet e përbashkëta; lidhje e dashuri prej vëllezërish. Kemi vëllazëri me të. Forcuan vëllazërinë.
5. vjet. Bashkim i disa njerëzvejanë të një kombësie a kombi ose që kanë interesa e qëllimenjëjta, të cilët formojnë një shoqëri me synimecaktuara, shoqëri, shoqatë. Vëllazëritë atdhetare (kombëtare). Vëllazëritë e shqiptarëve jashtë atdheut. Anëtar i vëllazërisë. Themeluan një vëllazëri. Vëllazëritë e arbëreshëve të Kalabrisë.
6. fet. Grup murgjish a fetarësh të tjerëbanojnë në një manastir a që janëlidhur nga qëllime e synimepërbashkëta, bashkësi fetare. Vëllazëri fetare. Vëllazëria e Manastirit. Vëllazëri e shenjtë. Bënte pjesë në vëllazërinë e manastirit.
Sin.: vëllezër, miqësi, shoqëri, shoqatë, bashkësi, çetë, vëllazërim.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.