Fjalori

Rezultate në përkufizime për “atdhemohues”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

APOSTAT

APOSTÁT,~I m. sh. ~Ë, ~ËT libr. 1. fet. Hebre që ka braktisur fenë hebraike; i krishter që braktis fenë e vet; femohues.
2. fet. Murg ose prift që ka hequr dorë nga urdhri ose misioni i tij.
3. Ai që braktis një mision, një parti, një program; ai që braktis atdheun a kombin e vet.
✱Sin.: zvetënues, tradhtar, plëngprishës, mohues, prishës, çoroditës, përdhosës, shkapërdar, kombmohues, atdhemohues, bastard, dezertues.

ATDHEMOHUES

ATDHEMOHÚES,~E mb., libr. Që mohon atdheun dhe vepron kundër tij, që nuk ka dashuri për vendin e lindjes dhe që vihet në shërbim të të huajve. Mercenar atdhemohues.

ATDHEMOHUES

ATDHEMOHÚES,~I m. sh. ~, ~IT libr. Ai që mohon atdheun dhe vepron kundër tij, ai që nuk ka dashuri për vendin e lindjes dhe që vihet në shërbim të të huajve. Është atdhemohues i shpallur.

ATDHESHKELËS

ATDHESHKÉLËS,~E mb. Atdhemohues.

ATDHESHKELËS

ATDHESHKÉLËS,~I m. sh. ~, ~IT Atdhemohues.

DHEMOHUES

DHEMOHÚES,~E mb. 1. Atdhemohues.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Dhemohues i përbuzur.

DHESHKELËS

DHESHKÉLËS,~I m. Atdhemohues.

PAATDHE

PAATDHÉ (i, e) mb. 1. Që nuk i dihet atdheu ose që nuk ka asnjë atdhe të vetin. Njeri i paatdhe.
2. keq. Që mohon atdheun dhe vepron kundër tij, që nuk ka dashuri për atdheun ose që e ka tradhtuar atdheun. Mercenarë të paatdhe.
✱Sin.: atdhemohues, atdheshitës.

TRADHTAR

TRADHTÁR,~E mb. Që tradhton a që ka tradhtuar; që është karakteristik për tradhtarin, prej tradhtari; që përbëhet nga tradhtarë; që bëhet me tradhti. Njeri tradhtar. Qëndrim tradhtar. Politikë tradhtare. Në mënyrë tradhtare.
✱Sin.: i pabesë, besëshkelës, besëshkelë, besëshkalë, besëprerë, besëthyer, besëthyes, besëkeq, kobtar, atdhemohues, atdheshitës, shpirtshitur, renegat, kuisling, laro, judë.

TRADHTAR

TRADHTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që bashkohet ose bashkëpunon me armikun në dëm të interesave të vendit; ai që del hapur a punon fshehurazi në dëm të interesave të vendit; ai që nuk i qëndron besnik çështjes së atdheut a të kombit; ai që shkel betimin, ai që tradhton; i shitur. Tradhtarët e vendit (e kombit).
2. Ai që shkel besën a fjalën e dhënë; ai që pret dikë në besë, ai që vepron me pabesi. Tradhtar i mikut të vet. Si tradhtar në mënyrë të pabesë dhe të papritur.
✱Sin.: i pabesë, besëshkelës, besëshkelë, besëshkalë, besëprerë, besëthyer, besëthyes, besëkeq, besëqen, kobtar, atdhemohues, atdheshitës, shpirtshitur, shërbëtor, vegël, zuzar, renegat, kuisling, kurorëshkelës.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë