Fjalori

Rezultate në përkufizime për “arnues”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ARNATAR

ARNATÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që arnon, që i vë arnë një petku, një këpuce, një ene etj.; arnues.
Sin.: arnues, arnesar, arnëtar.

ARNESAR

ARNESÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT vjet. Arnues.

ARNËTAR

ARNËTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Arnues.

KËRPAÇ

KËRPÁÇ,~E mb. bised., shar. 1. ndreq a meremeton këpucë, xhaketa etj.; mballomatar, arnues. Usta kërpaç.
2. mospërf., shpërf.bën punë me cilësidobët. Zanatçi (këpucar) kërpaç.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimitmbiemrit.
Sin.: mballomatar, arnues.

MBALLOMATAR

MBALLOMATÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT bised. Këpucarvetëm arnon e ndreq këpucëvjetra, arnues këpucësh, këpucëndreqës.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.