Fjalori

Rezultate në përkufizime për “ankues”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ANKUES

ANKÚES,~I m. sh. ~, ~IT zyrt. Ai që paraqet një ankesë; ai që ankohet për diçkapadrejtë a të paligjshme. Ankuesi i parë i lëndës. Ankuesi parashtroi ankesë. U paraqitën dy ankues.

ANKUES

ANKÚES,~E mb. 1.shpreh një ankim; që tingëllon si qarje, vajtues. ankues. Vështrim ankues.
2. zyrt. paraqet një ankesë. Pala ankuese.

ANKUESHËM

ANKÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1.flet a shprehet me ankesa, që ankohet shpesh; ankues. Pacient i ankueshëm. Fliste me zë të ankueshëm. Bisedë e ankueshme. Melodi me toneankueshme.
2. zyrt. Që mundankimohet (një vendim), që mundparashtrohet (një ankesë), që mundkthehet lënda mbrapsht. Vendim i ankueshëm.

BUZËVAJË

BUZËVÁJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Hileqar, bishtnues, dredhues.
2. Ankues, qaraman.

KONFRONTOJ

KONFRONT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR libr., kal. Ballafaqoj dy njerëz me njëri-tjetrin ose ide a pikëpamjetyre; bëjpërballen; kundërvë. Konfrontoj dy ankues (dy ankesa).

PADUES

PADÚES,~I m. sh. ~, ~IT 1. Paditës.
2. Ankues, ankimtar.

VAJËS

VÁJËS,~EII mb. 1. qan shpesh, qaraman (zakonisht për fëmijët). Fëmijë vajës. Vajzë vajëse.
2. qahet me shkak e pa shkak dhe për çdo gjë. Njeri vajës.
Sin.: përloshan, ankues.

VAJËS

VÁJËS,~IIII m. sh. ~, ~IT 1. Ai që qan shpesh; qaraman (zakonisht për fëmijët). Ai fëmijë është vajësi më i madh.
2. Ai që qahet me shkak e pa shkak dhe për çdo gjë. Ai vajësi ankohet kot.
Sin.: qaraman, përloshan, ankues.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.