Fjalori

Rezultate në përkufizime për “aneks”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ANEKS

ANÉKS,~E mb. Që shërben si shtojcë, që shërben si pjesë plotësuese e diçkaje. Ndërtesë anekse. Dhomë anekse. Pasqyrë (shkresë) anekse. Dokument aneks.

ANEKS

ANÉKS,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Pjesë ndërtese ose një godinë e vogël, që i shtohet ndërtesës kryesore; pjesë plotësuese që i shtohet një dhome. Aneksi i shkollës. Anekset e fabrikës. Kuzhinë me aneks. Dollapët e aneksit. Mbaj në aneks.
2. Shtojcë që i ngjitet një dokumenti kryesor. Aneks analitik.
✱Sin.: shtesë, shtojcë, shtojë, shtim.

ANEKSOHET

►ANEKS/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR vet. v. III 1. vetv. I bashkëngjitet dhunshëm një shteti tjetër. Një pjesë e detit i aneksohet vendit agresor.
2. pës. e ANEKSÓJ. Iu aneksua objektit të shkollës.

ANEKSOJ

ANEKS/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. Bashkoj me dhunë një vend a një krahinë të pushtuar me një vend tjetër. Aneksoj një zonë strategjike. Aneksoi një pjesë territori shtetit të vet. Aneksoi dhunshëm një pjesë të madhe territori. Ushtria aneksoi krahinën kufitare.
2. Ia shtoj si aneks diçkaje; i bashkëngjit një shtojcë. Ia aneksova një pjesë ballkoni kuzhinës.
✱Sin.: ngjit, shtoj, bashkëngjit, bashkoj, pushtoj.

ANEKSUAR

ANEKSÚAR (i, e) mb. 1. Që është pushtuar dhe bashkuar me dhunë me një vend tjetër (për krahina, territore, toka etj.). Shtet i aneksuar. Ishull i aneksuar. Zonë e aneksuar.
2. Që i është shtuar diçkaje si aneks, si shtojcë. Tokë e aneksuar.
✱Sin.: i ngjitur, i shtuar, i bashkëngjitur, i bashkuar, i pushtuar.

SHTOJCË

SHTÓJC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Ajo që i shtohet diçkaje kryesore, ajo që shërben për të plotësuar diçka tjetër që është kryesore; diçka që nuk qëndron më vete, por plotëson diçka tjetër kryesore; shtesë e vogël (edhe fig.). Shtojcë druri (hekuri). Shtojcë bujqësore. I vë një shtojcë. Shtojcë e ekonomisë së vendeve të zhvilluara.
2. Pjesë e një vepre të shkruar, që përmban lëndë plotësuese ose sqarime për pjesën themelore dhe që i shtohet asaj në fund. Shtojcë e një traktati (e një marrëveshjeje, e një ligji, e një vendimi, e një rregulloreje). Libri ka dy shtojca.
3. ndërt. Pjesë e kuzhinës e ndarë veçan, që zakonisht shërben për të gatuar dhe për të larë enët; aneks. Kuzhinë me shtojcë. Gatuajnë në shtojcë.
4. si mb. Që i shtohet diçkaje më të rëndësishme a kryesore. Lëndë shtojcë. Punime shtojcë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë