Fjalori

Rezultate në përkufizime për “amësim”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

AMËSI

AMËSÍ,~A f. 1. drejt. qenët amë a nënë; njohja si nënë e dikujt; e drejta e nënës. Njohja e amësisë. Përcaktimi i amësisë.
2. zyrt. Emri i nënësdokumentet zyrtare të një njeriu. Shtylla e amësisë. Përkatësia e amësisë.
3. Gjendja e gruas si nënë; ndjenja e nënës. Ndjenja e amësisë. Detyrat e amësisë. Fryma e amësisë.
Sin.: amëni, amënim, amësim, mëmësi.

AROMË

ARÓM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Erë e këndshme, erë e mirëlëshojnë lulet dhe disa lëndë; amësim. Aromë e fortë. Aromë e këndshme. Aroma e luleve. Verë me aromë. Aromë bebeje. Ka (lëshon) aromë.

AROMËZIM

AROMËZÍM,~I m. Procesi i shtimit ose i përdorimit të aromave në një lëndë ose në një prodhim për të përmirësuar shijen dhe aromën e tij; amësim. Aromëzimi i ëmbëlsirave. Aromëzimi i mishit me erëzafreskëta. Aromëzimi i ambientitbrendshëm.

ERË

ÉR/Ë,~AII f. sh. ~ËRA, ~ËRAT 1. Grimcapadukshmelëshojnë lulet a lëndëndryshme, të cilat veprojnë mbi shqisën e të nuhaturit; diçkandihet me hundë. Erë e mirë (e këndshme). Erë e keqe (e rëndë, e qelbur). Era e lules (e duhanit, e baritthatë, e qepës). Era e djathit (e peshkut, e gjellës). Era e djersës. Erë nafte. Era e ilaçeve. Rrush me erë. Sapun me erë të mirë. I vjen era. I marr erë lules (trëndafilit) nuhat erën që ka. Mban (bie) erë diçka. I del era. Merr erë diçka qelbet, prishet. Po nuk hëngre hudhër, nuk të vjen era (nuk bie erë). (fj. u.).
2. vet. sh. Erëza. Nuk më pëlqejnë këto erëra tek mishi.
Sin.: aromë, amësim, kundërmim, erëza.
Bie (mban, vjen) erë (diçka). 1. Ka gjurmëdiçkaje, ka shenja ose shfaqje të saj. 2. S’është punë e pastër, është diçka e dyshimtë. I bie në erë (dikujt a diçkaje) e diktoj, kam gjetur shenja për ta zbuluar; biegjurmë (të dikujt a të diçkaje); i marr gjurmën. I doli (i ra) era (diçkaje) shih i doli tymi (diçkaje). Mori erë diçka u e ditur, u mësua prejgjithëve, u zbulua. S'merr erë nga diçka edhe poh. nuk kupton, nuk e njeh fare diçka. I vjen era (diçkaje) po shfaqet e po e njohingjithë, po delshesh, po zbulohet; merr erëII. I ka marrë erë në qafë (dikujt) ia njehmirat e të këqijat, ia ka zbuluargjitha, s’ka më asnjëfshehtë; i ka marrë erën; ia ka pirë lëngun; (e njeh) (me) dhëmbë e (me) dhëmballë (dikë). Ia ka marrë erën (dikujt a diçkaje) nuk ka më frikë prej dikujt a prej diçkaje, pasi e ka njohur mirë, ia di ç’mundbëjë e s’i trembet më; i ka marrë erë në qafë (dikujt E mban me erë të mollës (dikë) e mban me fjalëëmbla, me premtime e me shpresakota; e gënjen si të ishte foshnjë; e ngop me erë; e ngop me lugëzbrazët.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.